نوروفیدبک

دردي که براي مدت زماني نزديک به سه ماه و يا بيشتر در بدن باقي بماند، عنوان درد مزمن را به خود مي گيرد. البته زماني که بدن شما آسيب مي بيند و يا مريض مي شويد اين کاملا طبيعي است که در نقاط مختلف بدن احساس درد و ناراحتي کنيد; اما دردي که براي هفته ها، ماه ها و يا حتي سال ها همچنان ادامه پيدا مي کند، طبيعي نيست. دردهاي مزمن مي توانند در هر نقطه از بدن شما ايجاد شوند. اين درد مي تواند خيلي ملايم بوده و يا آنقدر شديد باشد که فعاليت هاي روزانه را مختل نمايد.
به گزارش سايت مردمان هر کسي مي تواند مبتلا به درد مزمن شود. البته بيشتر در بزرگسالان در سنين بالاتر رايج مي باشد، اما نمي توان گفت که درد مزمن به عنوان بخش طبيعي فرايند سالخوردگي به شمار مي رود. البته افراد ميانسال بيشتر در معرض ابتلا به اين بيماري هستند به ويژه افرادي که بيماري هاي خاصي نظير ديابت، آرتروز و.... دارند.
چه چيز سبب ايجاد درد مزمن مي شود؟
نمي توان ادعا کرد که دليل ايجاد انواع مختلف دردهاي مزمن معين است. برخي از انواع دردهاي مزمن به اين دليل ايجاد مي شوند که برخي از مواد شيميايي مغز که عموما باعث بهبود و متوقف ساختن برخي از دردها مي شوند، پس از بهبودي نوعي بيماري خاص از ميان مي روند. گاهي اوقات هم عصب هاي آسيب ديده مي توانند موجب ايجاد درد شوند. اما در اکثر موارد مي تواند بدون ايجاد هيچ گونه عامل خاصي ايجاد شود.
نشانه هاي آن چيست؟
علائم رايج دردهاي مزمن به شرح زير مي باشند:
درد ملايم تا شديد که آنچنان که انتظار مي رود از بين نمي رود.
دردي که با سوزش، و خارش همراه است.
گرفتگي، سختي، سفتي و خشک شدگي
دردهاي مزمن با چه مشکلات ديگري همراه هستند؟
اگر شما براي مدت زمان زيادي درد داشته باشيد، اين امر مي تواند شما را خسته کند و سبب ايجاد افسردگي شود. اين مسئله مي تواند در روند نرمال زندگي اجتماعي افراد و فعاليت هاي فيزيکي روزمره شان خلل ايجاد نمايد. گاهي اوقات درد آنقدر شديد مي شود که نمي توانيد به مدرسه و يا محل کار خود برويد. گاهي اوقات اضطراب هاي احساسي نيز سبب بدتر شدن شرايط مي شوند. سيستم ايمني بدن دچار ضعف شده و سبب ايجاد عفونت و يا ساير بيماري ها مي شود.
درد مزمن چگونه تشخيص داده مي شود؟
پزشک با طرح سوالاتي در مورد تاريخچه ي پزشکي بيمار مي تواند حدس هايي در مورد درد بزند. همچنين براي تشخيص دقيق تر، تست هاي بدني نيز گرفته مي شود. اما به هر حال براي اينکه بيماري به طور دقيق تشخيص داده شود و مورد درمان قرار گيرد بايد آزمايشاتي در اين زمينه از بيمار گرفته شود. تست خون و چکاپ سيستم عصبي از جمله آزمايشات اوليه به حساب مي روند. همچنين اين امکان وجود دارد که پزشک سوالاتي در مورد حالات رواني و سلامت جسماني شما مطرح کند تا متوجه شود که شما تا چه حد مي توانيد به خوبي فکر کنيد، دليل و برهان بياوريد، و وقايع مختلف را به خاطر بسپاريد. اين حقيقت هميشه وجود دارد که نتايج آزمايشات مشکل خاصي را نشان ندهند. اين امر تشخيص بيماري را با مشکل مواجه مي سازد، اما صرفا بدان معنا نيست که درد وجود ندارد.
نحوه درمان به چه شکل است؟
شما براي درمان دردهاي ملايم و دردهايي که گاه و بيگاه پديد مي آيند، مي توانيد از درمان هاي خانگي بهره ببريد. ورزش، خواب کافي، و استفاده از غذاهاي سالم ميتواند از تشديد دردهاي مزمن جلوگيري کنند. استفاده از درمانهاي معمولي نظير استامينافن، آسپرين، و يا ايبوپروفن به بيماران پيشنهاد مي شود. همچنين مي توانيد از درمان هاي تکميلي نظير ماساژ و يوگا نيز در اين زمينه استفاده کنيد.
اگر با انجام کليه ي امور ذکر شده باز هم احساس کرديد که درد شما از بين نمي رود، بايد هر چه سريع تر با پزشک خود صحبت کنيد. شايد لازم باشد تا شيوه هاي درماني متفاوتي را امتحان کنيد تا ببينيد که کداميک از آنها براي شما مفيدتر هستند. داروهاي خوراکي، بي حس کننده ها، طب سوزني، داروهاي محرک عصبي، و يا در موارد شديد تر جراحي، مي تواند براي درمان اين نوع دردها مفيد واقع شود. به هر حال پيش از اينکه به هر گونه اقدامي دست بزنيد، مي بايست با پزشک خود مشورت کنيد. شايد گاهي اوقات بهترين درمان ترکيبي از چند شيوه ي درماني متفاوت باشد. زندگي کردن با درد مزمن دشوار است. جلسات مشاوره ي متعددي وجود دارند که مي توانند به شما کمک کنند تا بر اين دردها غلبه کنيد. همچنين مي توانند به شما کمک کنند تا با ترس، خشم، نااميدي، افسردگي و اضطرابي که ممکن است به واسطه ي وجود درد مزمن در شما ايجاد شود نيز فائق آييد. کنترل دردهاي مزمن را مي توانيد به گونه اي به دست گيريد که به راحتي به زندگي عاي خود ادامه داده و فعاليت هاي روزانه خود را به سادگي دنبال نماييد.