نوروفیدبک

کاملترین سایت آشنایی با نوروفیدبک و بیوفیدبک

ارتقا ذهن با نوروفیدبک

اگر می خواهید اوج عملکرد ذهنی تان را با روشی علمی و با تکنولوژی که توسط ناسا نیز استفاده می شود ، تجربه کنید ... به ما بپیوندید و با نوروفیدبک اوج عملکرد ذهنی را تجربه کنید .

دوره های افزایش تمرکز و حافظه با نوروفیدبک توسط تیم متشکل از روانشناسان و پزشکان متخصص مغز و اعصاب مرکز آلومینا برگزار می شود (جهت ورود به سایت اصلی مرکز اینجا کلیک کنید)

اگر نمی دانید نوروفیدبک چیست اینجا کلیک کنید.

www.irmind.com

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 12:21  توسط امیری  | 

میگرن , نشانه ها و درمان آن

 

میگرن یکی از علل سردرد است. بیشتر کسانی که به میگرن دچار هستند، دچار حمله‌های پی در پی سردرد برای مدت چندین سال می‌باشند. سر درد میگرن بیشتر به گونه تپش‌دار (ضربان دار) بوده اغلب با تهوع و اختلالات بینایی همراه است. گر چه بیشتر موارد میگرن می‌تواند شدید باشد ولی گاه سردرد میگرن خفیف است.

چرایی ایجاد میگرن

هنوز چرایی ایجاد این سردرد مشخص نشده‌است. درد میگرن در اثر تورم رگ‌های خونی و اعصاب اطراف مغز که به ساقه مغز سرشناس است ایجاد می‌شود. به نظر می‌آید یک ماده شیمیایی موجود در مغز به نام سروتونین نقش اصلی را در این بیماری داشته باشد.البته برخی پژوهش‌های تازه نشان داده‌است نقص ژنتیکی می‌تواند در بروز این بیماری نقش داشته باشد.پژوهشگران ژن معیوبی را در بین گروهی از بیماران میگرنی یافتند که می‌تواند علت اصلی دردهای میگرنی باشد.[۱]

نشانه‌های بیماری

میگرن یک سردرد تپش‌دار است که می‌تواند در یکسو یا هر دو سوی سر ایجاد شود. سردرد میگرن بیشتر با تهوع، استفراغ و یا کاهش اشتها همراه است. فعالیت فیزیکی و ورزش، نورهای درخشان و یا صداهای بلند می‌توانند سردرد را تشدید کنند. اغلب فرد مبتلا به میگرن، پس از آغاز سردرد به محلی تاریک، آرام و خنک می‌روند تا سردرد رفع شود. بیشتر حمله‌های میگرن میان ۱۲-۴ ساعت درازا می‌کشد اگر چه می‌تواند کوتاه‌تر و یا بلندتر نیز باشد. یکی از ویژگی‌های میگرن احساس غیرمعمولی می‌باشد که پیش از آغاز حمله به فرد دست می‌دهد و به آن «پیش درآمد» می‌گویند. نشانه‌های پیش درآمد می‌تواند دربرگیرنده خستگی، گرسنگی و یا احساس خشم باشد. همچنین میگرن دارای «پس اثر» نیز بوده که پس از حمله این احساس به فرد دست داده و دربرگیرنده احساس تهی شدن، سردی در روابط و کاهش انرژی در بدن بوده که ممکن است برای یک تا دو روز پس از یک حمله شدید میگرن ادامه یابد. البته باید یادآور شد که همگی کسانی که مبتلا به میگرن هستند دچار «پیش درآمد» یا «پس اثر» میگرن نمی‌شوند.

یک ویژگی دیگر میگرن که البته در بیماری صرع نیز گاهی دیده می‌شود، وجود نشانه‌های پیشین یا اورا (Aura) است. این نشانه‌های مقدماتی کمی پیش از حمله میگرن رخ داده و منجر به اختلال بینایی، تاری دید و یا دیدن نورهای ضرباندار و چشمک زن می‌شود.این نشانه‌ها که نزدیک ۳۰-۱۵ دقیقه به درازا می‌کشند به بیمار هشدار می‌دهند که سردرد میگرن به زودی آغاز خواهد شد. گاهی نشانه‌های مقدماتی حواس شنوایی، بویایی و یا چشایی را درگیر می‌کنند. البته «علایم مقدماتی» هم مانند «پیش درآمد» و «پس اثر» در تمام بیماران میگرنی رخ نمی‌دهد و در بسیاری از موارد، حمله‌ی میگرنی درای «علایم مقدماتی» نیست و از آن جالب‌تر این‌که در برخی از موارد، ظهور نشانه‌های مقدماتی نیز بدون حمله میگرنی پس از آن رخ می‌دهد.

در موارد نادری نیز میگرن به گونه نشانه‌های عصب‌شناسانه غیرمعمول همانند گیجی، کاهش بینایی، حالت سوزن سوزن شدن و کرختی و سستی بروز می‌کند.

حمله میگرن گاهی به وسیله برخی از فعالیت‌ها، غذاها، بوها و حتی احساسات تحریک شده بروز می‌کند. همچنین برخی از بیماران زمانی که دچار استرس می‌شوند، حمله میگرن به سراغ آن‌ها می‌آید در حالی که عده‌ای دیگر پس از این‌که استرس آن‌ها رفع شد، دچار حمله میگرنی می‌شوند (برای نمونه روز پس از یک آزمون و یا ملاقات مهم). برخی زنان به تجربه در می‌یابند که حملات میگرن آن‌ها در زمان قاعدگی بدتر و شدیدتر است.

نشانه‌های خطرناک

اگر هنگام ابتلا به میگرن، نشانه‌های خطرناک زیرین مشاهد شود ممکن است رایزنی با پزشک ضروری باشد:

  • سردرد میگرنی که در درازای زمان بر شدت آن افزوده شود
  • شروع سردرد میگرن پس از ۴۰ سالگی
  • سردرد شدیدی که ناگهان آغاز می‌شود (در مدت کمی به اوج خود می‌رسد) و به سردردها آذرخش مانند معرف هستند.
  • سردرد میگرنی که با ورزش، سرفه، عطسه و آمیزش جنسی بدتر می‌شود
  • سردردی که با نشانه‌ها غیر معمول همانند از دست دادن بینایی، اختلال در گفتگو کردن و یا راه رفتن همراه باشد
  • سردرد میگرنی که پس از آسیب و ضربه به سر آغاز شده باشد
  • سردرد میگرنی که همیشه در یکسو سر اتفاق می‌افتد
  • سردرد میگرنی در کسی که پیشینه خانوادگی اختلالات عروقی و گشاد شدگی عروق مغزی دارد

مراحل میگرن

حمله‌های سردرد میگرن به طور معمول صبح‌ها و اغلب آخر هفته شروع می‌شود. هر حمله از چند ساعت تا چند روز به طول می‌انجامد و تعداد حمله‌ها در هر ماه بین ۱ تا ۳ بار تکرار می‌شود یک سردرد میگرنی بطور معمول دارای دو مرحله است:

الف) مرحله پیش درآمد (Aura):در این مرحله، مجراهای خونی مغز منقبض می‌شوند و علایم این مرحله عبارتند از: اختلال در گفتار، مشکلات بینایی، بی‌حسی، سوزش خفیف، کم‌سو شدن چشم، وجود صدا در گوش، ضعف و کرختی در اندام. بیشتر اوقات دیده شده‌است که به علت سردرد میگرنی، آشفتگی‌هایی در سیستم گردش خون و عروق به وجود می‌آید. دست و پا (به ویژه انگشتان) در حین حمله‌های درد، سرد و به عکس پیشانی خیلی گرم می‌شود. این مرحله و علایم آن کمتر از یک ساعت طول می‌کشد. افراد در پایان این مرحله باید کمی صبر کنند.

ب) مرحله مغزی یا سفالیک (Cephalic): در این مرحله مجراهای خونی مغز، منبسط می‌شوند و علایم این مرحله عبارتند از: دردهای ضربان‌دار در کنار سر، تهوع و حال به‌هم‌خوردگی، حساسیت زیاد به صدا و نور، کاهش اشتها و احتقان در بینی. مرحله سفالیک حدود ۲ ساعت تا حداکثر ۳ روز طول می‌کشد. بنابراین بهتر است بیمار پیش از شروع حمله میگرنی از داروهای خود استفاده کند و با پرهیزهای لازم، شدت آن را کاهش دهد.[۲]

تشخیص

پزشک بیشتر از روی تاریخچه پزشکی بیمار و معاینه فیزیکی او میگرن را تشخیص می‌دهد و کسانی که دچار میگرن هستند در بیشتر موارد معاینه فیزیکی طبیعی دارند. هیچ آزمایش مخصوصی برای تشخیص میگرن نیست و آزمایش‌هایی همانند CTاسکن و MRI مغز بیشتر طبیعی هستند.

درازای مدت سردرد

سردرد میگرن می‌تواند چند ساعت تا چند روز به درازا بکشد و فرد دچار میگرن ممکن است چندین بار در ماه دچار حمله‌های بیماری شود. البته هستند کسانی که در درازای دوره زندگی خود تنها یک بار دچار حمله میگرن می‌شوند و در طرف دیگر طیف کسانی که بیش از ۳ حمله در هفته را تجربه می‌کنند.

پیشگیری [ویرایش]

البته نمی‌توان از همه حمله‌های میگرن پیشگیری کرد ولی می‌توان با شناسایی عواملی که مایه تحریک و ایجاد حمله‌های بیماری می‌شوند از شمار حمله‌های بیماری و شدت آنها کاست شایعترین عواملی که که حمله میگرن را تحریک می‌کنند:

  • کافئین (چه مصرف بسیار آن و چه قطع مصرف آن پس از مدت طولانی)
  • برخی از غذاها و نوشیدنی‌ها که در بر گیرنده تیرامین هستند همانند پنیر به ویژه پنیر مانده، گوشت و نوشیدنی‌های تخمیر شده و همچنین غذاهای در بر گیرنده سولفیت مانند غذاهای کنسرو شده، سوسیس، کالباس و دیگر گوشت‌های فرآروی شده
  • استرس و یا حتی رهایی از استرس که می‌تواند مایه جمله بیماری شود
  • هورمون‌ها (مصرف قرص‌های جلوگیری از بارداری و یا در هنگام قاعدگی)
  • کمبود خواب و یا اختلال در الگوی خواب فرد
  • سفر و یا تغییر آب و هوا و یا بلندی محل زندگی
  • مصرف بیش از اندازه مسکن‌ها و درمان‌های ضددرد
  • گرسنگی طولانی (مانند روزه) و تغییرات متناوب فاصله وعده‌های غذایی
  • مصرف سیگار

برای کاهش حمله‌های میگرن برخی از بیماران از روش‌های دیگر همانند یوگا، بیوفیدبک، طب سوزنی، مشت و مال و ورزش بهره‌گیری می‌کنند.

داروهای پیشگیرانه

داروهای فراوانی وجود دارند که مصرف همیشگی آنها موجب کاهش حملات سردرد می‌شود. برخی از شایعترین این داروها عبارتند از:

  • گروه مسدود کننده‌های گیرنده بتا: از این گروه پروپرانولول و نادولول هم از دید کارایی و هم ایمنی مصرف دارو، قابل ذکرند. از این گروه به‌عنوان جایگزین متوپرولول و آتنولول مصرف می‌شوند.
  • گروه داروهای ضدصرع : در این گروه داروها از والپرات سدیم شواهد بیشتری برای کارایی در کاهش حمله‌ها سردرد در دسترس می‌باشد. گاباپنتین و توپیرامات نیز مؤثرند.
  • ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای : این گروه داروها گرچه برای کاهش حمله‌ها میگرن بسیار کارساز می‌باشند ولی گاهی عوارض جانبی آزار دهنده‌ای همانند گیجی، تاری دید، خشکی دهان و یبوست ایجاد می‌کنند. بهترین گزینش از داروهای این گروه نورترپتیلین است گر چه دیگر داروهای این دسته نیز بهره گیری می‌شوند.
  • داروهای ضد سروتونین : متی سرژید که سال‌ها بکار گرفته شده بوده و بسیار کارساز است از این گروه گفتنی است ولی با نگرش به عوارض ناگوار آن و اینکه امروزه داروهای کارساز دیگری در دیگر گروهها هست دیگر از این گروه دارویی بسیار بهره گیری نمی‌شود.

درمان میگرن

این‌که برای درمان میگرن از چه داروهایی بهره‌گیری شود، به شدت و شمار حمله‌های بیماری بستگی دارد. بیمارانی که تنها چند بار در سال دچار حمله‌های میگرن می‌شوند، به خوبی به مسکن‌های عادی و بدون نسخه پزشک پاسخ می‌دهند. دو نوع درمان برای میگرن بکار گرفته می‌شود. در یکی از داروهایی که با آغاز سر درد مصرف شده و به آن «داروهای تسکینی» می‌گویند و دیگری داروهایی که هر روز مصرف می‌شوند تا از بروز حمله‌ها بیماری جلوگیری کرده و شمار حمله‌ها بیماری را کاهش دهند که به این گونه داروها «داروهای پیشگیرانه» می‌گویند.

در گذشته برای کسانیکه در یک ماه دو یا بیش از دو حمله میگرن داشتند، درمان پییشگرانه را آغاز می‌کردند ولی امروزه درمان پیشگیرانه در موارد زیر رهنمود می‌شود:

  • کسانیکه خیلی دچار حمله بیماری نمی‌شوند ولی با هر بار حمله خوب به درمان تسکینی پاسخ نداده و درد فراوانی را بردباری می‌کنند.
  • کسانیکه مکرر دچار حمله‌های میگرن می‌شوند.
  • کسانیکه دچار مقاومت نسبت به بسیار از مسکن‌ها و آرامبخش‌ها شده‌اند.
  • کسانیکه حتی حمله‌های محدود بیماری برای آنها هزینه فراوانی دارد (برای نمونه غیبت از پیشه و کار مهم).
  • کسانیکه دچار میگرن با نشانه‌ها عصبی غیر معمول هستند (میگرن عارضه دار).

داروهای ساده مسکن همانند استامینوفن، ایبوپروفن، آسپرین، و ناپروکسن، اگر در مراحل نخستین سردرد مصرف شوند، ممکن است برای مهار درد کافی باشند. افزون بر آن امروزه داروهای ترکیبی که از چند دارو پایه‌ریزی شده‌اند نیز در دسترس بوده که در برابر داروهای ساده بیشتر از کارایی بهتری برای کاهش درد برخوردار هستند همانند ترکیب آسپرین، استامینوفن و کافیین (که نووافن نامیده می‌شود)

دیگر داروهای دیگر که اختصاصی تر برای درمان سردرد میگرن می‌باشند همانند گروه تریپتان‌ها که از آنها می‌توان به سوماتریپتان اشاره کرد و گروه داروهای ارگوتامینی که دربرگیرنده داروهایی همانند ارگوتامین زیر زبانی و یا آمپول دی هیدروارگوتامین و یا قرص‌های ارگوتامین سی می‌باشند. یکی دیگر از داروهای اختصاصی این بیماری کافرگات cafergot می‌باشد. همچنین می‌توان از داروی میگری‌هیل نام برد که توسط متخصصان ایرانی برای درمان میگرن تولید شده‌است. [۳] [۴]

افزون بر داروهای فوق، بیشتر بیماران همراه با سردرد دچار تهوع (با یا بدون استفراغ) می‌شوند که بکارگیری قرص و یا شیاف‌های ضد تهوع را در آن‌ها اجباری می‌کند.

میزان مصرف این داروها برای کاهش درد در کسان گوناگون، متفاوت بوده و بیشتر کسان با نگرش به شدت سردردهای پیشین، میزان مصرف خود را تنظیم می‌کنند .

یکی از جدیدترین و موثرترین شیوه های درمان سردردهای میگرنی خصوصا در مواقع مقاوم به دارو نوروفیدبک و بیوفیدبک است .

روند بیماری

بیشتر بیماران دچار به سردرد میگرن می‌توانند حمله‌های گاهگاهی سردرد را بردباری کرده و به زندگی عادی خود ادامه دهند و همچنین بیشتر بیماران به بازبینی راه‌های رویارویی با سردرد و کاهش رنج برآمده از آن را یاد می‌گیرند. به علاوه در بیشتر موارد از شدت سردرد میگرن پس از دهه ششم زندگی کاسته می‌شود.

گاه در MRI افراد دچار به میگرن دگرگونی‌های جزیی و خفیفی دیده می‌شود ولی در هر صورت هیچ‌گونه شواهد از این‌که سردرد میگرن مایه افزایش احتمال ابتلا به بیماری‌هایی همانند سکته مغزی، بیماری دمانس و یا دیگر بیماری‌های مهم و جدی مغزی شود، در دسترس نمی‌باشد.

میگرن در افراد گوناگون

گسترش میگرن که در جوامع گوناگون متفاوت است ولی نزدیک ۲۰٪ کسان در درازای زندگی خود ممکن است حمله میگرن را تجربه کنند که نیمی از این کسان نخستین حمله را در سنین کودکی و یا نوجوانی تجربه کرده و نزدیک دو سوم مبتلایان به این سردرد زنان می‌باشند، که چه بسا بخاطر کارایی هورمون‌های زنانه گسترش میگرن در آنها بیشتر است. همچنین سردرد میگرن در برخی از خانواده‌ها شایع‌تر می‌باشد و کسانی‌که بستگان درجه نخست و دوم آنها به میگرن دچار هستند، احتمال ابتلا به میگرن در آنها بالاتر است.

منابع

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با میگرن موجود است.

  • بیماریهای شایع دکتر پارچه باف

پانویس

  1. BBC ‮فارسی‬ - ‮دانش و فن‬ - ‮علت میگرن 'نقص ژنتیکی' است ‬
  2. ویلکینسون، مارسیا، و آنی مک‌گرگور. میگرن و سایر سردردها. ترجمه‌ی مجید غلامپور. تهران: نشر سپهر اندیشه، ۱۳۸۵.
  3. روزنامه همشهری، ۲۴ آبان ۱۳۸۸
  4. روزنامه ایران، ۴ آذر ۱۳۸۸

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم مهر 1390ساعت 8:13  توسط امیری  | 

اختلالات شایع خواب

بی تردید خواب خوب، چه از لحاظ كیفیت و چه از نظر كمیت برای سالم زیستن با اهمیت است . متأسفانه آمار دقیقی از اختلالات خواب در كشورمان موجود نیست ولی از نظر شیوعِ این اختلالات ، ذكر همین نكته كافی است كه در ایالات متحده بیش از یكصد میلیون نفر در سنین مختلف به طور معمول از خواب شبانه ی مطلوب محروم اند.

خواب خوب بر سلامت ذهنی و جسمی انسان بسیار مؤثر است. فردی كه به صورت طولانی مدت از كمبود خواب (Insomnia) رنج می برد، ممكن است به بعضی از مشكلات روانی دچار شده و به مراقبت های بیشتری نیاز پیدا كند. خواب نه تنها بر سلامت جسمی و روحی انسان تأثیر می گذارد بلكه متقابلاً از شرایط جسمی و روحی انسان و عوامل محیطی تأثیر می پذیرد. بعضی از عوامل انسانی و محیطی كه بر خواب تأثیر می گذارند، عبارت اند از:

1.  كهنسالی

2.  عوامل روانی

3.  عادات و شیوه زندگی

4.  تغییرات متوالی و نامنظم ساعات خواب

5.  عوامل محیطی

6.  عوامل جسمانی

7.  داروها

آشنایی با بعضی از اختلالات شایع خواب

خـُرخـُر(Snoring)

خرخر معمولاً هنگامی شنیده می شود كه بافت نرم حلق به هنگام تنفس حین خواب، دچار ارتعاش گردد. معمولاً در چنین افرادی ، انسداد نسبی راه هوایی ثانویه ، چاقی، آسیب یا ساختار نامناسب حلق وجود دارد. هنگامی كه انسان می خوابد عضلات حلق شل می شود و انسداد راه هوا ، بیشتر می گردد.

خرخر نه تنها باعث مزاحمت برای فرد دیگری كه در همان اتاق خوابیده ، می شود بلكه ناآگاهانه سبب بیدار شدن مكرر خود فرد می گردد كه ممكن است به صدها بار در طول یك شب برسد. نتیجه ی آن ، خواب آلودگی روزانه و اشكال در تمركز فكر است. زمانی كه خرخر با "آپنه خواب" (توقف تنفس حین خواب) توأم باشد، خطر آن جدی تر از زمانی است كه به تنهایی وجود داشته باشد. اگر شما علاوه بر خرخر از خستگی روزانه، خواب آلودگی روزانه ، فشار خون بالا و بیماری قلبی - عروقی رنج می برید. حتماً باید به پزشك مراجعه كنید  و در صورت وجود آپنه خواب تحت درمان مناسب قرار گیرید، زیرا عدم تشخیص و درمان به موقع و مناسب ، این بیماری می تواند سلامت و حتی زندگی شما را به مخاطره اندازد.

خوشبختانه امروزه برای درمان خرخر ، روش های جراحی و غیر جراحی متعددی وجود دارد كه با توجه به صلاحدید پزشكتان می توانید از این روشهای درمانی بهره ببرید.

آپنه خواب Sleep Apnea"" ( توقف تنفس حین خواب )

آپنه خواب حالت خطرناكی است كه به صورت توقف تنفس حین خواب روی می دهد .

دو نوع آپنه  خواب وجود دارد: آپنه انسدادی و آپنه مركزی. آپنه مركزی كه شیوع كمتری دارد هنگامی رخ می دهد كه مغز نمی تواند فرمان لازم برای حركت عضلات تنفسی و شروع دم را بدهد. آپنه انسدادی كه بسیار شایع تر است هنگامی رخ می دهد كه به رغم تلاش فرد و عضلات تنفسی اش برای تنفس، هوا به داخل یا خارج از بینی و دهان وی جریان پیدا نكند. هر چند خرخر همیشه با آپنه خواب همراه نیست ولی تقریباً همیشه آپنه خواب با خرخر در فواصل بین دو حمله آپنه همراه است. ممكن است در هر ساعت 20 تا 30 حمله آپنه اتفاق بیفتد. بیمار ممكن است از احساس خفگی حین خواب، سردرد صبحگاهی و خواب آلودگی و گیجی روزانه شكایت داشته باشد. تشخیص و درمان آپنه خواب بسیار مهم است ؛ زیرا این مشكل می تواند منجر به افزایش فشار خون، سكته قلبی و مغزی و نارسایی قلب و ریه گردد. آپنه معمولاً هنگامی رخ می دهد كه راه هوای نسبتاً بسته حلق ، با شل شدن عضلات در حین خواب كاملاً مسدود گردد و به رغم وجود تلاش برای تنفس، تبادل هوا از ریه به بیرون صورت نگیرد. عدم  ورود و خروج هوا از ریه سبب بالا رفتن سطح دی اكسید كربن خون و پایین آمدن سطح اكسیژن خون می گردد. این تغییرات باعث بیدار شدن فرد می گردد. با بیداری بیمار، شلی عضلات حلق وی كم شده و راه هوایی مجدداً باز می شود و هوا جریان می یابد. این بیدار شدن های مكرر هر چند باعث تداوم تنفس می شود ولی سبب می گردد كه بیمار خواب عمیق نداشته باشد. به عبارتی به محض این كه خواب بیمار به سمت عمیق شدن پیش می رود با یك حمله آپنه ، بیمار بیدار می شود. ممكن است فرد مبتلا به "آپنه خواب" متوجه هیچ یك از وقایع حین خواب خود نگردد. معمولاً بیمار از حملات توقف تنفس خود و بیدار شدن های مكرر بی اطلاع است اما از سردرد صبحگاهی، احساس عدم رضایت از خواب و خواب آلودگی روزانه شكایت دارد. ممكن است بیمار قادر نباشد روی موضوعات خاص فكر خود را متمركز كند و همچنین در طول روز و حتی حین كا ر مكرراً چرت بزند. آپنه خواب در آزمایشگاه خواب یا دستگاه پلی سومنوگرام تشخیص داده می شود و برحسب شدت و علت آن تحت درمان های مختلف جراحی و غیر جراحی قرار می گیرد.

خواب ناكافی (Insomnia)

خواب ناكافی به معنای كمبود خواب از نظر كمی و یا كیفی است كه می تواند با یك یا چند حالت زیر مرتبط باشد.

1. مشكل در به خواب رفتن

2. بیدار شدن های مكرر در طی شب و مشكل به خواب رفتن مجدد

3. بیدار شدن در صبح خیلی زود

 4. خوابی كه سبب شادابی و سرحالی نگردد.

خواب ناكافی با تعداد ساعاتی كه یك فرد می خوابد یا زمانی كه طول می كشد تا به خواب برود تعریف نمی شود. افراد از نظر نیازشان به خواب و میزان رضایتمندیشان از خواب با هم متفاوتند. خواب ناكافی ممكن است سبب مشكلاتی در طی روز از جمله احساس خستگی، كمبود انرژی، مشكل تمركز حواس و تحریك پذیری گردد.

بعضی شرایط سبب می شود كه افراد بیشتر از خواب ناكافی شكایت داشته باشند از جمله ی آنها می توان به سن بالا، جنس مؤنث و سابقه افسردگی اشاره كرد. اگر شرایط فوق با اضطراب و تنش، بیماری جسمی یا مصرف بعضی از داروها همراه شود احتمال بروز خواب ناكافی بیشتر می شود.

خواب ناكافی علل متعددی می تواند داشته باشد: بیماری های جسمی مثل آرتریت (التهاب مفاصل) ، نارسایی قلبی، آسم، آپنه خواب و پركاری تیروئید و پاركینسون( بیماری است كه با سختی و لرزش عضلات مشخص می شود ) ، بیماری های روحی - روانی مثل افسردگی و اضطراب و عادات نامناسب مثل مصرف قهوه زیاد، مصرف سیگار یا الكل قبل از خواب یا خواب بعد از ظهر بیش از حد.

تشخیص خواب ناكافی با بررسی تاریخچه بیمار و معاینات توسط پزشك داده می شود. درمان این بیماری با بر طرف كردن علل ایجاد كننده آن و اصلاح عادت بیمار میسر است.

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مرداد 1390ساعت 10:51  توسط امیری  | 

بهداشت عمومی خواب

بهداشت عمومی خواب(Universal sleep hygiene ):


 یک برنامه ورزشی روزانه و دائمی برای خود ترتیب دهید.
 از ورزش شدید، به ویژه قبل از خواب بپرهیزید.
 سر و صدای اضافی، نور زیاد و سرما و گرمای اتاق خوابتان را تعدیل کنید.
 قبل از خواب اگر گرسنه هستید، غذای سبکی میل کنید.
 زمانی را برای آرام‌سازی (relaxation ) اختصاص دهید.
 از خوردن الکل، مصرف سیگار و نوشیدنی‌های کافیین دار هنگام شب(و یا حتا زودتر اگر خیلی به آن حساس هستید) بپرهیزید.
 از تماشای تلویزیون در رختخواب اجتناب کنید.
 از مصرف طولانی مدت قرص‌های خواب آور اجتناب کنید.
 اتاق خواب خود را به میدان جنگ مشکلات عاطفی یا مسائل جنسی خود تبدیل نکنید.
 تغییرات کوچک در اتاق خواب مانند: تغییر دکوراسیون یا تعویض اتاق خواب ممکن است موثر باشد.
I. بهداشت عمومی خواب(Universal sleep hygiene ):


 یک برنامه ورزشی روزانه و دائمی برای خود ترتیب دهید.
 از ورزش شدید، به ویژه قبل از خواب بپرهیزید.
 سر و صدای اضافی، نور زیاد و سرما و گرمای اتاق خوابتان را تعدیل کنید.
 قبل از خواب اگر گرسنه هستید، غذای سبکی میل کنید.
 زمانی را برای آرام‌سازی (relaxation ) اختصاص دهید.
 از خوردن الکل، مصرف سیگار و نوشیدنی‌های کافیین دار هنگام شب(و یا حتا زودتر اگر خیلی به آن حساس هستید) بپرهیزید.
 از تماشای تلویزیون در رختخواب اجتناب کنید.
 از مصرف طولانی مدت قرص‌های خواب آور اجتناب کنید.
 اتاق خواب خود را به میدان جنگ مشکلات عاطفی یا مسائل جنسی خود تبدیل نکنید.
 تغییرات کوچک در اتاق خواب مانند: تغییر دکوراسیون یا تعویض اتاق خواب ممکن است موثر باشد.
+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مرداد 1390ساعت 10:41  توسط امیری  | 

بی خوابی 2


خواب فرآیندی است که مغز برای عمل‌كرد مناسب به آن نیاز دارد. عموم مردم و حتا برخی از بالینگران جدی بودن اختلال‌های خواب را درک نکرده اند. اگر چه افرادی که دچار مشکلات خواب هستند، كم‌تر مشکل خود را پی‌گیری می‌كنند ولی شاید علت آن بی تفاوتی بخشی از سیستم مراقبت‌های بهداشـتی ازجمله پزشــکان نسبت به این مساله باشد.


ممکن است این بی تفاوتی ریشه در ناآگاهی آنان نسبــت به اهمیت و تاثیرات منفی اختلال‌های خواب روی زندگی فرد داشـته باشد.


این‌كه «کسی ازبی خوابی نمی میرد» افسانه ای بیش نیست. بسیاری از اختلال‌های خواب تهدید کننده حیات هستند، چه به صورت مستقیم، مانند: « اختلال بی خوابی کشنده خانوادگی» یا «آپنه خواب انســدادی هنگام خواب» و چه به صورت غیرمستقیم، مانند: «حوادث مرتبط با اختلال‌های خواب».


هزینه غیرمستقیم حوادث ناشی از اختلال‌های خواب به تقریب ۱۰۰ ملیون دلار در سال در امریکا برآورد شده است. بنابر این اختلال خواب مشکلی جدی است که نه تنها بر خانواده بلکه بر همکاران و اجتماع به طور کل تاثیر می‌گذارد.


مرگ ومیر در بین افرادی که كم‌تر و بیش‌تر از حد طبیعی می‌خوابند، افزایش می یابد. یک پی‌گیری ۶ ساله نشــان داده است که مرگ ومیر مـردان ۳۰ ساله و بالاتـرکه كم‌تر از ۴ ساعت در شبانه روز می خوابیدند ۸/۲ بار بیش‌تر از کسانی بود که ۸-۷ ساعت می خوابیدند. از سویی دیگر مرگ و میر در مردانی که بیش از۱۰ ساعت در شبانه روز می خوابند، ۸/۱ بار بیش‌تر از مردانی است که به میزان طبیعی می خوابند. طب اختلال‌های خواب به سرعت در حال تبدیل شدن به یک رشته فوق تخصصی است.


میزان خواب مورد نیاز:


مقدارخوابی که افراد نیاز دارند به طور قابل توجهی متنوع است. اکثر بالغین ۷- ۸ ساعت در شبانه روز می خوابند. اگر چه بعضی از افراد بدون این‌كه عارضه ای برایشان داشته باشد كم‌تر از این میزان می خوابند. اغلب افراد بالای ۶۰ سال از مشکلات خواب شاکی هستند و تغییر در الگوی خواب در این سنین شایع است و بخشی از پدیده سالمندی است.


بی خوابی:


شایع‌ترین شکایت در بیمارانی است که با مشکلات خواب به پزشک مراجعه می‌كنند. بی خوابی و خواب آلودگی متعاقب آن دیسترس بارزی بر فرد وارد می آورد و فعالیت‌های زندگی روزمره او را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بی خوابی گاهی علامتی از بیماری زمینه ای دیگری است. ولی می‌توانید به بیماران اطمینان بدهید که در اکثر موارد می‌توانند بر مشکلات خواب فایق آیند.
بی خوابی خود را به صورت مشکل در به خواب رفتن، سحرخیزی، بیدار شدن‌های مکرر و بی‌قراری یا خوابی که نیرو زا نیست، خود را نشان می‌دهد. وقتی بی خوابی با اختلال در عمل‌كرد فرد در زمینه‌های مختلف خانوادگی، شغلی و یا تحصیــلي همراه شود مي‌توان گفت اختلال خواب وجود دارد.


عوارض بي خوابي:

بعضي از اثرات خواب ناکافي در زير آورده شده:


به‌خواب رفتن در طول روز
احساس خستگي
کاهش تمرکز
مشکلات حافظه
مشکل در تصميم گيري
تحريک پذيري
کاهش تحمل ناکامي
افزايش خطر حوادث و تصادفات


علل بي خوابي:


بي خوابي ممکن است يک اختلال خواب اوليه يا نشانه اي از اختلال رواني، جسمي و يا ناشي از مصرف مواد باشد. به‌طور کل علل بي خوابي را مي‌توان به دسته‌هاي زيرتقسيم کرد:


- علل روان‌شناختي: افسردگي، اضطراب، استرس و…


- علل جسمي: وزن بالا، نارسايي قلبي، بيماري‌هاي تنفسي مانند آسم و COPD، بيماري‌هاي گوش وحلق و بيني مانند سينوزيت، ديابت، زخم معده و اثني عشر، دردها مانند کمردرد و سردرد، آرتريت، مصرف داروهايي مانند استروييدها، دکونژستانت‌ها و ساير داروهاي محرک و….


- علل ناشي ازالگوي زندگي: مصرف الکل، چاي يا قهوه، خوردن غذاي سنگين قبل از خواب، چرت زدن روزانه، الگوي نامنظم خواب


- علل محيطی: محیط خیلی گرم یا سرد، سر و صدا، آلودگی هوا، نداشتن حریم خصوصی، شلوغ بودن و تعداد بالای افراد خانواده
در ابتدا باید مشخص کنید که بیمارتان از اختلال خواب خاصی رنج می برد یا خیر.


سوالات زیر کمک کننده است:


آیا تاکنون کسی به شما گفته که در خواب با صدای بلند خروپف می کنید؟
احتمال وجود آپنه خواب وجود دارد. این وضعیت ممکن است خطراتی ازجمله توقف تنفس در هنگام خواب و عوارض قلبی را به همراه داشته باشد. البته درمان موثری برای آن وجوددارد. در صورتی که این تشخیص مدنظرتان است بیمار را به متخصص ارجاع دهید.


آیا اتفاق افتاده که به طور ناگهانی بدون این‌كه بتوانید در برابر آن مقاومت کنید دچارحمله خواب شوید و نتوانید خود را بیدار نگه دارید؟


در این وضعیت تشخیص نارکولپسی مطرح می‌شود. این وضعیت نیزخطرناک است، به‌ویژه در هنگام رانندگی و کار با ماشین‌های صنعتی. پس هشدارهای لازم را در این مورد بدهید. به او اطمینان دهیدکه این اختلال به درمان پاسخ خواهد داد و او را به متخصص ارجاع دهید.


آیا هیچ‌گاه قبل از به خواب رفتن در پاهای خود احســاس ناراحت کننده انقبــاضات عضلانی یا گزگز و مورمورشدن را داشته اید؟ آیا تاکنون کسی به شما گفته که عضلات اندام‌هایتان در هنگام خواب پرش دارند؟


به احتمالی تشخیص سندرم پاهای بی‌قرار و میوکلونوس شبانه مطرح می‌شود. این وضعیت نیز با درمان دارویی قابل حل است. او را به متخصص ارجاع دهید.


بی‌خوابی اولیه:


وقتی بی خوابی ناشی از علل جسمی، روانی یا مصرف مواد نباشد، یعنی علت زمینه ای برای آن نتوان پیداکرد، بی خوابی اولیه وجود دارد. با این وجود گاهی می‌توان علتی برایش پیدا کرد که قابل تغییر باشد. یکی از این علل عدم رعایت اصول بهداشت خواب است. یعنی این‌كه برخی عادت‌ها و فعالیت‌های روزمره زندگی به گونه‌ای، بر کیفیت خواب در شب و بیداری کامل در روز اثر نامطلوب می‌گذارد. گاهی نیز در طول دوره‌های استـرس، بیماری اضطرابی و یا مصـرف و ترک داروهای خواب آور که فرد دچار بی خــوابی می‌شود، اتاق خواب و اشــیا داخل آن به محرک‌های شرطی بی خوابی تبــدیل می شوند. مواجهه با این محرکها در هنگام شروع خواب باعث تداعی بی خوابی‌های قبلی شده و مانع به خواب رفتن فرد می‌شود. این افراد اغلب بر خلاف بیماران مبتــلا به بی خوابی ثانویه ناشی از علل روانـی، عمل‌كرد روزانه خوبی دارند و کار و روابط بین فردی آنان رضایت بخش است، گرچه خستگی بیش از حدی را تحمل می‌كنند. از خصوصیات دیگر این افراد:


- نگرانی شدیدی در مورد به‌خواب نرفتن خود دارند.


- تلاش زیادی برای به‌خواب رفتن می‌كنند.


- ذهن آن‌ها مدام با این مساله مشغول است که، نمی‌توانند به‌خوابند.


- در هنگام خواب تنش عضلانی زیادی دارند.


- اغلب علایم جسمی اضطرابی را نیز دارند.


- هنگامی که در جایی غیر از محل همیشگی می خوابند، به راحتی خوابشان می برد.


- وقتی تلاش زیادی برای خواب نمی‌كنند به خوبی به‌خواب می‌روند (برای مثال هنگام تماشای تلویزیون)
+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مرداد 1390ساعت 10:40  توسط امیری  | 

بی خوابی

.

بیش از31 افراد جمعیت عمومی در سال به علت بی خوابی به پزشک مراجعه می کنند و بسیاری از افراد نیز مراجعه نمی کنند زیرا به بی خوابی گذرا و ساده مبتلا هستند که بعد از مدتی برطرف می شود. می توان گفت بی خوابی شایع ترین و شناخته شده ترین اختلال خواب است. بی خوابی گاه اولین علامت یک بیماری جسمی یا یک اختلال روانپزشکی است، پس شناخت دقیق علت بی خوابی به درمان و رفع اختصاصی آن کمک زیادی می کند. عواملی که باعث افزایش شیوع اختلال خواب می شوند شامل جنس مؤنث، وجود بیماری ها و اختلالات طبی و روانی، سوء مصرف مواد (دارو، الکل، مواد مخدر و سیگار) و سن بالا می باشند. البته نیاز به خواب در افراد مختلف متفاوت است. مثلاً بعضی با 6 ـ 4 ساعت خواب شبانه سرحال و با کفایت اند و برخی به 10 ـ 9 ساعت خواب شبانه نیاز دارند اما به طور متوسط بدن به 8 ـ 6 ساعت خواب شبانه نیازمند است تا بتواند اعمال فیزیولوژیک و نرمال خود را متعادل کند.

بی خوابی ممکن است کوتاه مدت یا مداوم و طولانی باشد. بی خوابی کوتاه مدت اغلب ناشی از اضطراب است. گاهی اوقات بی خوابی عارضه ای از یک تجربه اضطراب برانگیز و یا انتظار چنین تجربه ای می باشد. مثلاً کسی که فردا امتحان دارد یا می خواهد در یک مصاحبه شغلی و تحصیلی شرکت کند همین طور واکنش سوگ و فقدان عزیزان فرد و یا سایر استرس های زندگی می تواند باعث اضطراب و بی خوابی شود. این نوع بی خوابی ها که واکنشی است اغلب ادامه نمی یابد و به درمانِ برنامه ریزی شده نیاز نیست ولی گاهی تجویز یک داروی آرامبخش و خواب آور به طور کوتاه مدت لازم می شود.

بی خوابی مداوم معمولاً فرد را مجبور به مراجعه به پزشک می کند. بی خوابی مداوم طیف وسیع تری از اختلالات را در بر می گیرد. در جریان بی خوابی مداوم مشکل بیشتر در شروع خواب است. البته ادامه و دوام خواب هم دچار اشکالاتی می شود. نکته ای که باید در نظر داشت این است که اشکال در آغاز خواب بیشتر در کودکان و نوجوانان دیده می شود اما بزرگسالان بیشتر دچار اشکال در ادامه خواب هستند.

علل بی خوابی

طبق بررسی هایی که صورت گرفته تا 80% بی خوابی ها را می توان تشخیص علت داد که با رفع علت مشکل بی خوابی هم برطرف می شود:

1ـ یکی از علل شایع بی خوابی در شیرخواران و کودکان، تغذیه نامناسب و گرسنگی است. همچنین اجابت مزاج و سوختگی ادرار، گرما و سرمای زیاد محل خواب، نور و سر و صدای زیاد، باعث اشکال در شروع خواب می شود.

2ـ دردهای ناشی از بیماری های جسمی و احساس ناراحتی نیز می تواند باعث بی خوابی و اشکال شروع و دوام خواب شود.

3ـ یکی از علل مهم بی خوابی آپنه خواب یا Sleep Apneaمی باشد که بیشتر در نوزادان و شیرخواران دیده می شود که در طی خواب مکررا تنفس قطع می شود و به طور واکنشی باعث بیدار شدن کودک می شود. گاه وقفه تنفسی تا 300 بار هم تکرار می شود و متأسفانه عامل مرگ در گهواره نوزاد یا شیرخوار می شود، بنابراین به مراقبت بیشتری نیاز است.

4ـ اضطراب به دو صورت ساده و مزمن باعث بی خوابی می شود. اضطراب های ساده بیشتر در سنین کودکی و نوجوانی منجر به بی خوابی می شود. مثل اضطراب قبل از امتحان یا موقعیت خاص، تغییر محل خواب، مسافرت و ... در این موارد اغلب مشکل در آغاز خواب است. به ندرت این حالت به صورت مزمن و طولانی در می آید که مداخله دارویی الزامی می شود!

در جریان اضطراب های مزمن مثل اضطراب جدایی Separated Anexiety، ترس از خواب دیدن و کابوس Nightmare، ترس از مردن و اتفاق ناگوار، افکار مزاحم وسواسی، شب ادراری، اضطراب قبل از مشکلات روانپزشکی ماژور (پره سایکوز)، تنش های عضلانی مزمن نیز افراد دچار بی خوابی می شوند به طوری که هم در شروع خواب و هم در ادامه خواب دچار مشکل می شوند و بیدار شدن های مکرر باعث خستگی مفرط و خواب آلودگی در طول روز می شود.

5ـ افسردگی: یکی از معیارهای تشخیص افسردگی، بی خوابی است. در جریان افسردگی، شروع و ادامه خواب مشکل است.

6ـ پرکاری تیروئید ممکن است منجر به بی خوابی و کاهش خواب شود؛ معمولاً خواب کوتاه و منقطع می شود.

7ـ بی خوابی در خانم ها بیشتر دیده می شود و معمولاً با افزایش سن مرتبط است.

8ـ برخی داروهای محرک مغز (سمپاتومیمتیک ها)، سیگار، الکل، مواد مخدر و آنتی بیوتیک ها باعث بی خوابی می شوند.

9ـ تقریبا همه اختلالات روانپزشکی و طبی با اختلال خواب از جمله بی خوابی همراه هستند.

10ـ کامپیوتر و تلویزیون به دلیل اثرات محرک بر مغز و سایر تأثیرات مخرب بخصوص دیدن فیلم های ترسناک و تخیلی و بازی های کامپیوتری مخرب باعث اشکال در شروع و ادامه خواب می شوند و معمولاً عملکرد مفید افراد کاهش می یابد..

بیش از31 افراد جمعیت عمومی در سال به علت بی خوابی به پزشک مراجعه می کنند و بسیاری از افراد نیز مراجعه نمی کنند زیرا به بی خوابی گذرا و ساده مبتلا هستند که بعد از مدتی برطرف می شود. می توان گفت بی خوابی شایع ترین و شناخته شده ترین اختلال خواب است. بی خوابی گاه اولین علامت یک بیماری جسمی یا یک اختلال روانپزشکی است، پس شناخت دقیق علت بی خوابی به درمان و رفع اختصاصی آن کمک زیادی می کند. عواملی که باعث افزایش شیوع اختلال خواب می شوند شامل جنس مؤنث، وجود بیماری ها و اختلالات طبی و روانی، سوء مصرف مواد (دارو، الکل، مواد مخدر و سیگار) و سن بالا می باشند. البته نیاز به خواب در افراد مختلف متفاوت است. مثلاً بعضی با 6 ـ 4 ساعت خواب شبانه سرحال و با کفایت اند و برخی به 10 ـ 9 ساعت خواب شبانه نیاز دارند اما به طور متوسط بدن به 8 ـ 6 ساعت خواب شبانه نیازمند است تا بتواند اعمال فیزیولوژیک و نرمال خود را متعادل کند.

بی خوابی ممکن است کوتاه مدت یا مداوم و طولانی باشد. بی خوابی کوتاه مدت اغلب ناشی از اضطراب است. گاهی اوقات بی خوابی عارضه ای از یک تجربه اضطراب برانگیز و یا انتظار چنین تجربه ای می باشد. مثلاً کسی که فردا امتحان دارد یا می خواهد در یک مصاحبه شغلی و تحصیلی شرکت کند همین طور واکنش سوگ و فقدان عزیزان فرد و یا سایر استرس های زندگی می تواند باعث اضطراب و بی خوابی شود. این نوع بی خوابی ها که واکنشی است اغلب ادامه نمی یابد و به درمانِ برنامه ریزی شده نیاز نیست ولی گاهی تجویز یک داروی آرامبخش و خواب آور به طور کوتاه مدت لازم می شود.

بی خوابی مداوم معمولاً فرد را مجبور به مراجعه به پزشک می کند. بی خوابی مداوم طیف وسیع تری از اختلالات را در بر می گیرد. در جریان بی خوابی مداوم مشکل بیشتر در شروع خواب است. البته ادامه و دوام خواب هم دچار اشکالاتی می شود. نکته ای که باید در نظر داشت این است که اشکال در آغاز خواب بیشتر در کودکان و نوجوانان دیده می شود اما بزرگسالان بیشتر دچار اشکال در ادامه خواب هستند.

علل بی خوابی

طبق بررسی هایی که صورت گرفته تا 80% بی خوابی ها را می توان تشخیص علت داد که با رفع علت مشکل بی خوابی هم برطرف می شود:

1ـ یکی از علل شایع بی خوابی در شیرخواران و کودکان، تغذیه نامناسب و گرسنگی است. همچنین اجابت مزاج و سوختگی ادرار، گرما و سرمای زیاد محل خواب، نور و سر و صدای زیاد، باعث اشکال در شروع خواب می شود.

2ـ دردهای ناشی از بیماری های جسمی و احساس ناراحتی نیز می تواند باعث بی خوابی و اشکال شروع و دوام خواب شود.

3ـ یکی از علل مهم بی خوابی آپنه خواب یا Sleep Apneaمی باشد که بیشتر در نوزادان و شیرخواران دیده می شود که در طی خواب مکررا تنفس قطع می شود و به طور واکنشی باعث بیدار شدن کودک می شود. گاه وقفه تنفسی تا 300 بار هم تکرار می شود و متأسفانه عامل مرگ در گهواره نوزاد یا شیرخوار می شود، بنابراین به مراقبت بیشتری نیاز است.

4ـ اضطراب به دو صورت ساده و مزمن باعث بی خوابی می شود. اضطراب های ساده بیشتر در سنین کودکی و نوجوانی منجر به بی خوابی می شود. مثل اضطراب قبل از امتحان یا موقعیت خاص، تغییر محل خواب، مسافرت و ... در این موارد اغلب مشکل در آغاز خواب است. به ندرت این حالت به صورت مزمن و طولانی در می آید که مداخله دارویی الزامی می شود!

در جریان اضطراب های مزمن مثل اضطراب جدایی Separated Anexiety، ترس از خواب دیدن و کابوس Nightmare، ترس از مردن و اتفاق ناگوار، افکار مزاحم وسواسی، شب ادراری، اضطراب قبل از مشکلات روانپزشکی ماژور (پره سایکوز)، تنش های عضلانی مزمن نیز افراد دچار بی خوابی می شوند به طوری که هم در شروع خواب و هم در ادامه خواب دچار مشکل می شوند و بیدار شدن های مکرر باعث خستگی مفرط و خواب آلودگی در طول روز می شود.

5ـ افسردگی: یکی از معیارهای تشخیص افسردگی، بی خوابی است. در جریان افسردگی، شروع و ادامه خواب مشکل است.

6ـ پرکاری تیروئید ممکن است منجر به بی خوابی و کاهش خواب شود؛ معمولاً خواب کوتاه و منقطع می شود.

7ـ بی خوابی در خانم ها بیشتر دیده می شود و معمولاً با افزایش سن مرتبط است.

8ـ برخی داروهای محرک مغز (سمپاتومیمتیک ها)، سیگار، الکل، مواد مخدر و آنتی بیوتیک ها باعث بی خوابی می شوند.

9ـ تقریبا همه اختلالات روانپزشکی و طبی با اختلال خواب از جمله بی خوابی همراه هستند.

10ـ کامپیوتر و تلویزیون به دلیل اثرات محرک بر مغز و سایر تأثیرات مخرب بخصوص دیدن فیلم های ترسناک و تخیلی و بازی های کامپیوتری مخرب باعث اشکال در شروع و ادامه خواب می شوند و معمولاً عملکرد مفید افراد کاهش می یابد.

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مرداد 1390ساعت 10:28  توسط امیری  | 

غذاهای موثر در پیشگیری از سكته مغزی

غذاهای موثر در پیشگیری از سكته مغزی

"سكته مغزی" بیانگر وارد شدن آسیب به بخشی از مغز است، این آسیب زمانی ایجاد می شود كه جریان خون در مغز مختل شده و یا در اثر پارگی دیواره رگ های خونی، جریان خون به بیرون انتشار پیدا كند. در این حالت اكسیژن و مواد غذایی ضروری به مغز نمی رسد.

سكته مغزی سومین علت مرگ در بسیاری از كشورهای غربی است و با افزایش سن، شیوع آن نیز افزایش می یابد.عوامل اصلی آن شامل فشار خون بالا، دیابت ، افزایش چربی های خون، بیماری سرخرگ كرونر قلبی، نارسایی قلبی، بزرگ شدن بطن چپ قلب، مصرف سیگار، چاقی، استفاده از قرص های ضد بارداری استروژن دار و بالا بودن غلظت خون است.

سكته مغزی، اغلب با فشار خون بالا یا تغییرات نامنظم فشار خون همراه است.

علایمی كه در طی چند روز قبل از بروز سكته دیده می شوند شامل سردرد، خواب آلودگی، سرگیجه و اختلال در بینایی است. گاهی اوقات این علایم به مرور و در طی چند هفته بروز می كنند. از عوارض سكته مغزی، فلج قسمتی یا تمام یك طرف بدن است. بسیاری از افراد دچار انواع فلج، مشكلات تكلمی، اختلال حافظه و فراموشی و یا عدم كنترل ادرار و... می شوند. بنابراین تمامی بیماران نیاز به درمان خواهند داشت.

استفاده از داروهای ضد انعقاد خون (مثل آسپیرین)، كاهش فشار خون از طریق دارو، تغییر شیوه زندگی و رژیم غذایی و داشتن فعالیت ورزشی سبب كاهش خطر بروز سكته می شود." نمك " عامل مهمی در بروز سكته است. شواهد اپیدمیولوژیك ارتباط بین دریافت كم پتاسیم را با بروز سكته مغزی نشان می دهند.

چه غذاهایی در پیشگیری از سكته مغزی مفید هستند؟

گر چه هنوز دلایل محكمی درباره تاثیر رژیم غذایی در بروز سكته مغزی وجود ندارد ، ولی بسیاری از پزشكان معتقدند كه رژیم درمانی سبب كاهش فشار خون و به دنبال آن كاهش خطر بروز سكته مغزی می شود. در حضور رادیكال های آزاد، رگ های مغزی سریع تر دچار ضایعه می شوند، بنابراین افزایش مصرف روزانه مواد آنتی اكسیدانی لازم است.

- میوه و سبزیجات و همچنین آب آنها، غنی از ویتامین های آنتی اكسیدان، پتاسیم و تركیبات گیاهی مفید هستند و در مقابل، مقدار كمی سدیم دارند و باید به میزان حداقل 5 واحد در روز مصرف شوند.

تحقیقات در كشور انگلستان نشان داده است دریافت میزان بالای میوه و سبزیجات با كاهش میزان سكته مغزی همراه بوده است. مطالعه ای نیز در بلژیك نشان داد بیمارانی كه سبزیجات سرشار از بتاكاروتن ( پیش نیاز ویتامینA) را به مقدار فراوان مصرف كرده و دارای سطوح بالای ویتامینA در خون بوده اند، پس از بروز سكته سریع تر بهبود یافتند. تحقیقی نیز در كشور آمریكا به نقش حفاظتی ویتامینE در برابر سكته و افزایش دریافت آن اشاره كرده است. روغن سویا، ذرت، آفتابگردان، پنبه دانه، كانولا و سبزیجات دارای برگ سبز سرشار از ویتامینE هستند.

- حبوبات، آجیل و مغزها، دانه های خوراكی و سایر پروتئین های گیاهی، باید بیشتر از پروتئین های حیوانی در برنامه غذایی روزانه مصرف شوند. مطالعات نشان داده میزان سكته مغزی در میان افراد گیاهخوار بسیار كمتر از مصرف كنندگان گوشت قرمز است.

- ماهی های روغنی خصوصاً قزل آلا و قباد سبب بهبود جریان خون می شوند. مصرف حداقل دو بار در هفته از این ماهی ها از سكته مغزی پیشگیری می كند.

- نان، برنج، ماكارونی، سیب زمینی و غلات صبحانه (مثل برشتوك) مقدار كمی چربی دارند ولی سرشار از نوعی انرژی هستند كه تدریجاً آزاد می شود و بدین ترتیب به افراد كمك می كند تا مدت طولانی تری احساس سیری كنند.

- مغزها، دانه های خوراكی و روغن كتان حاوی نوعی اسید چرب ضروری به نام لینولئیك اسید هستند. در طی مطالعه ای كه محققان فنلاندی انجام داده بودند، مشاهده شد مردان میانسالی كه دچار سكته شده بودند، در مقایسه با سایر افراد، سطوح پایین تری از این اسید چرب ضروری را داشتند.

- مصرف مواد غذایی غنی از سلنیوم ( مثل ماهی، جوانه گندم و تخم آفتابگردان ) برای پیشگیری از سكته مغزی توصیه می شود. دریافت پایین این ماده معدنی با افزایش خطر سكته مغزی ارتباط دارد.

از چه غذاهایی باید پرهیز كرد؟

- برای كاهش فشار خون، باید از مصرف غذاهای شور پرهیز كرد.

- لازم است مصرف غذاهای كنسرو شده و آماده، كنسرو سبزیجات در آب نمك، فرآورده های گوشتی و غذاهای دودی محدود شود.

چند نكته مهم :

- برای پیشگیری از بروز مجدد سكته مغزی، منابع غذایی حاوی آلفا- لینولنیك اسید( نوعی اسید چرب ضروری از خانواده امگا-3) از قبیل گردو، سویا و روغن كانولا مفید هستند.

- مصرف الكل، خطر سكته مغزی را در افراد الكلی در مقایسه با غیر الكلی ها چندین برابر افزایش می دهد.

- به سیگاری ها توصیه می شود به ترك آن مبادرت ورزند.

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 17:10  توسط امیری  | 

سکته مغزی

سکته مغزی و پیشگیری از آن


بیمار) مادر 69 ساله‌ای دارم که به دنبال سکته مغزی دچار فلج نیمه راست بدن و اشکال در تکلم شده است. آیا این وضعیت قابل معالجه است و می‌تواند دوباره کارهای روزمره خود را انجام دهد و اختلال در صحبت کردن وی بر طرف شود؟

(آقای دکتر اکبر سلطان‌زاده، متخصص بیماری‌های داخلی مغز و اعصاب پاسخگوی سئوالات زیر می باشد)

سئوال)آقای دکتر لطفاً بفرمائید که منظور از سکته مغزی چیست؟

پاسخ) سکته مغزی یعنی بسته شدن یا پاره شدن یک شریان مغزی که به‌ دنبال آن اختلال در گردش خون آن ناحیه از مغز ایجاد شده و موجب تظاهرات عصبی زیاد مثل فلج نیمه بدن، اختلال تکلم و اختلال در راه رفتن می‌شود.

معمولاً علل شایع سکته‌های مغزی در ایران فشار خون بالا، چربی بالا، دیابت، چاقی و کشیدن سیگار می‌باشد.

*علل ایجادکننده سکته مغزی چیست و در کشور ما علل شایع سکته مغزی کدام‌ها می‌باشند؟

علل ایجاد‌کننده سکته مغزی عبارتند از:

سن بالا؛ بزرگ‌ترین عامل خطر برای سکته مغزی سن بالاست. همان طور که می‌دانید بیش‌تر افراد پیر مبتلا به سکته مغزی می‌شوند.

علاوه بر عامل سن، تعدادی از بیماری‌ها نیز می‌توانند خطر سکته را افزایش دهند. در بیش‌تر بیماران دچار سکته مغزی، یک یا چند تا از این بیماری ها وجود دارد. مهم‌ترین آنها عبارتند از:

دیابت کنترل نشده، ضایعه دریچه‌ای قلب، بیماری‌های دریچه‌ای قلب به خصوص در جوانان که از مهم‌ترین علل بروز سکته‌های مغزی است.

معمولاً علل شایع سکته‌های مغزی در ایران فشار خون بالا، چربی بالا، دیابت، چاقی و کشیدن سیگار می‌باشد.

*به هنگام بروز سکته‌های مغزی، شخص دچار چه علامتی می‌شود و در این حالت اطرافیان بیمار چه کارهایی را باید انجام بدهند؟

در هنگام سکته‌مغزی ممکن است بیمار اختلال در صحبت کردن پیدا کند، صورت او کج شود، در راه رفتن نیمه بدن خود را بکشد یا فلج کامل پیدا کند یا به اغما برود. اختلال ناگهانی در بینایی یک یا هر دو چشم، عدم تعادل و سرگیجه، تهوع و استفراغ، از دست رفتن هوشیاری از سایر علایم است. وظیفه اطرافیان، بردن بیمار نزد متخصص مغز و اعصاب یا رساندن او به اورژانس بیمارستان می‌باشد. لازم به ذکر است که علایم ذکر شده مخصوص سکته نیست و می‌تواند در بیماری‌های دیگر هم ایجاد شود. ولی وقتی علت آن سکته باشد، به طور ناگهانی و سریع ایجاد می‌شود. باید این باور غلط که بیمار سکته‌ای را نباید حرکت داد از میان برود.

*عوامل مهم ایجاد‌کننده سکته مغزی کدام است یا این عوامل قابل درمان‌ هستند؟

برای پیش‌گیری از سکته مغزی باید از عوامل ایجاد‌کننده آن پرهیز نمود؛ مثل سیگار، رژیم پرچربی، دیابت، رژیم پر نمک و در افراد دارای فشارخون بالا، کنترل فشار و کنترل دیابت ضروری است. بهتر است این بیماران روزی یک عدد قرص آسپرین جهت پیش‌گیری استفاده کنند.

*چگونه می‌توان از بروز سکته مغزی پیش‌گیری کرد؟

پیش‌گیری از سکته مغزی به طرق مختلفی امکان‌پذیر است. یکی از این راه‌ها می‌تواند مصرف روزی یک عدد قرص آسپرین باشد. مهم‌ترین اقدام‌ لازم برای پیش‌گیری از بروز سکته مغزی حذف یا کاهش عوامل خطر و زمینه‌ساز بیماری است. رژیم غذایی مناسب، کنترل و درمان بیماری‌های قلبی و ترک سیگار از مهم‌ترین کارها برای پیش‌گیری از سکته مغزی هستند.

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 17:7  توسط امیری  | 

20 دلیل درد مزمن

20 دلیـل درد مـزمــن

صندل

پیر باشید یا جوان به احتمال زیاد حداقل در یک نقطه از بدن تان دردی دارید که هیچ ‌وقت علتش را کشف نکرده‌ اید.

این روزها هم گرفتاری ‌های زندگی فرصت نمی ‌دهند تا عوامل مختلفی را که همه ‌روزه با آن ها سروکار دارید زیر ذره‌ بین ببرید؛ شاید عامل اصلی دردتان درست جلوی چشم تان باشد! حالا لازم نیست تمام میدان دیدتان را بگردید تنها در همین پاراگراف‌ های زیر سری بچرخانید و چشمی بدوانید بلکه عامل محرک دردهای طاقت‌ فرسای خودتان را پیدا کنید.

1- صندل ‌های لاانگشتی: این صندل‌ ها برای گردن، ستون مهره‌ ها، زانوها و قوزک پاها تکیه‌ گاه مناسبی محسوب نمی ‌شوند.

کفش‌هایی بپوشید که ستون مهره ‌های تان را پشتیبانی کنند به‌ خصوص در روزهایی که می ‌دانید قرار است زیاد راه بروید، حتما یک کفش ورزشی مناسب بپوشید.

2- گوشی ‌های لمسی: گوشی‌ های پیشرفته‌ ای که تنها با اشاره ی انگشت کار می ‌کنند، باعث می ‌شوند فشار زیادی به بندهای انگشتان وارد شود. اخیرا تعداد بیماران زیر 30 سالی که با شکایت از درد و تورم مفاصل خود به پزشکان مراجعه می‌ کنند، بالا رفته است.

اگر انگشتان ‌تان درد گرفته‌ اند، کمی از اس ‌ام ‌اس فرستادن دست بکشید آن ‌وقت اگر درد ساکت نشد، همان لحظه تلفن ‌تان را بردارید و از یک متخصص ارتوپدی وقت بگیرید. درمان‌ های موثری برای ورم مفاصل وجود دارند.

کیف پول

3- کیف پول: هنگامی که کیف پول تان را در جیب پشتی شلوارتان می‌ گذارید، ممکن است عصب سیاتیک ‌تان را تحریک کند یعنی کیف شما(چه پر پول، چه بی ‌پول)، آن قدر به عصب سیاتیک ‌تان فشار می ‌آورد و تحریک‌ اش می ‌کند که آخر سر، کمردرد می‌ گیرید.

قبل از این که روی صندلی(به‌ خصوص صندلی ماشین) یا هر جای دیگری بنشینید، کیف پول را از جیب پشت شلوارتان درآورید.

4- رانندگی: خیلی ‌ها زاویه ی صندلی ماشین‌ شان را بد تنظیم می ‌کنند. اگر هنگام رانندگی پشتی صندلی را زیاد بخوابانید، تسلط به فرمان برای تان مشکل می‌ شود. آن ‌وقت باید سر و گردن خودتان را با سختی به حالتی ناراحت بالا بگیرید و این ‌طور می ‌شود که به مرور زمان، گردن ‌درد می ‌گیرید.

پشتی صندلی را آن قدر بالا بیاورید که گردن تان با قرار گرفتن در وضعیت مناسب، بتواند سرتان را نگه دارد. باید دسترسی به فرمان برای تان راحت باشد؛ یعنی نه به جلو خم شوید، نه بدن تان را به سمت آن بکشید.

5- بازی‌ های ویدیویی ایستاده: بازی ‌های ویدیویی ایستاده که باید حین آن فعالیت بدنی کرد، درست همان خطرهای بازی ‌های واقعی در زمین ‌های ورزشی را دارند. به علاوه شما باید این حرکات را در فضایی محدود انجام دهید. متخصصان معتقدند با انجام این بازی ‌ها، خطرهایی مانند آسیب مهره ‌ای، پارگی تاندون ‌ها و شکستگی استخوان‌ ها در کمین افراد هستند.

قبل از شروع این بازی‌ های ویدیویی، کمی نرمش ‌های کششی انجام بدهید و فضای بازی مناسبی برای خود فراهم کنید. مثلا هرگز در محاصره مبلمان خانه بازی نکنید. مراقب باشید بیشتر از وقت استاندارد بازی ‌های واقعی، به این بازی ‌های ویدیویی نپردازید.

پنیر

6- پنیر: انواع مختلف پنیر(چدار، فتا، موزارلا، پارمیسان و...) ماده‌ ای به نام تیرامین دارند که محرک تند و تیزی برای سردرد است. این ماده در برخی فرآورده های گوشتی و نوشیدنی‌ ها هم وجود دارد.

بعد از خوردن هر ماده ی لبنی، تاریخ و اسم آن غذا را یادداشت کنید که اگر احیانا سردرد گرفتید، بتوانید عاملش را راحت پیدا کنید.

7- نشانگان اعتیاد به تلویزیون: اگر عادت دارید روی کاناپه دراز بکشید و تلویزیون تماشا کنید به‌ خصوص اگر در همان حالت خواب تان می ‌برد، منتظر یک گردن ‌درد جدی باشید.

حتی در زمان استراحت هم باید بدن تان را در وضعیت صحیحی قرار بدهید. هنگام تماشای تلویزیون روی کاناپه درست بنشینید، کمرتان را صاف کرده و شکم تان را منقبض کنید.

8- بلند کردن کودک: لازم نیست در تمام طول روز بچه‌ به‌ بغل باشید. تنها بلند کردن او از کالسکه یا زمین، فشار مداومی را به مچ و انگشتان شما وارد می ‌کند.

سعی کنید فرزند تان را بدون فشار آوردن به مچ‌ های تان بلند کنید. دست‌ های تان را تا ساعد پشت فرزندتان ببرید و با کمک عضلات بازوی تان بلندش کنید.

لپ تاپ

9- کیف لپ ‌تاپ: اگر مجبورید هر روز لپ ‌تاپ ‌تان را با خودتان از این جا به آن جا ببرید، دردهای مختلفی در انتظار شما خواهد بود. کیف‌ های لپ ‌تاپی که باید دسته‌ شان را به دست بگیرید، به جلوی بازوی شما فشار می ‌آورد و کیف ‌های دوشی هم درد شانه و پشت را نصیب تان می ‌کند. کیف‌ های لپ‌ تاپ چرخ‌ دار را امتحان کنید.

10- مدل مو‌های تان: اگر موهای تان را می‌ کشید و با کش یا کلیپس بالای سرتان محکم می‌ کنید، سردرد خواهید گرفت. اگر سابقه میگرن داشته باشید، بستن محکم موهای تان باعث سردردهای جدی ‌تری می‌ شود. موهای تان را شل ‌تر ببندید یا از تل و هدبند استفاده کنید.

11- بوهای تند: بوهای تند، چه متعفن و زننده باشند و چه رایحه‌ هایی دلچسب(مثل عطر و گل) می‌ توانند سردرد ایجاد کنند. متخصصان هنوز دلیل این پدیده را نمی ‌دانند. سعی کنید بفهمید کدام بوها باعث تحریک سردردتان می شود تا از آن ها پرهیز کنید.

12- عادت ‌های خواب: ممکن است عادت داشته باشید روی شکم بخوابید. در این صورت، عضلات داخلی‌ تان در وضعیت بدی قرار می ‌گیرند و صبح روز بعد، گردن ‌درد خواهید گرفت. شاید به پهلو می ‌خوابید و دست تان را روی سرتان می‌ گذارید و.... هر وضعیتی که اعضای بدن را در حالتی ناراحت قرار بدهد، بعد از چند ساعت، سبب درد خواهد شد. بهترین وضعیت خواب، خوابیدن به پشت یا پهلو است؛ در حالی که دست ‌ها پایین ‌تر از تراز شانه قرار بگیرند.

13- حذف وعده‌ های غذایی: نخوردن وعده‌ های غذایی، باعث افت قند خون و بروز سردرد می ‌شود حتی قبل از این که احساس گرسنگی کنید.

با فواصل زمانی معین، غذاهای مقوی و سالم بخورید البته به مقدار معین. غلات کامل و پروتئین، شما را تا مدت‌ ها سیر نگه می‌ دارند.

14- محل کار: اگر صندلی یا میز کارتان استانداردهای لازم برای سلامت را نداشته باشد، بعد از ساعت کارتان، کمر، دست‌ ها، شانه‌ ها یا مچ‌ های تان درد خواهند گرفت. صندلی سالمی بخرید یا با کوسن و چهارپایه، فاصله‌ های استاندارد خودتان را با میز کارتان تنظیم کنید.

صفحه کلید

15- صفحه کلید: اگر در طول روز زیاد با صفحه کلید کار می‌ کنید، احتمال دارد دچار نشانگان تونل کارپال شوید. این بیماری سبب درد، سوزش و کرختی مچ و بندهای انگشتان شما می ‌شود. صفحه کلیدتان را طوری تنظیم کنید که انگشتان، مچ و ساعدتان در یک خط قرار بگیرند.

16- مشکلات بینایی: اگر سرتان در محل پشت ابروها درد می‌ گیرد، احتمالا ناشی از عیوب انکساری چشم(نزدیک‌ بینی، دوربینی یا استیگماتیسم) است. سری به یک چشم‌ پزشک بزنید. شاید نمره چشم‌ های تان تغییر کرده باشد.

17- هوای گرم: تغییرات آب و هوایی باعث سردرد می شود؛ به ‌خصوص اگر هوا ناگهان گرم شود. آب و هوا تحت کنترل شما نیست اما می ‌توانید با شناسایی محرک‌ های سردردتان از آن ها پرهیز کنید و جلوی سردردتان را بگیرید.

18- ورزش آخر هفته: اگر تمام طول هفته را کار کنید و آخر هفته را بگذارید برای ورزش، دچار دردهای عضلانی خواهید شد زیرا ناگهان عضلات ‌تان را مجبور به فعالیت‌ های سنگین کرده‌ اید. حتما قبل از ورزش، بین 5 تا 10 دقیقه راه بروید و نرمش‌ های ساده انجام دهید و در طول هفته با حرکات سبک، عضلات ‌تان را برای تمرین ‌های سنگین پایان هفته حاضر کنید.

برداشتن اشیا

19- خم شدن به زمین: از قدیم عادت کرده ‌اید هنگام برداشتن اشیا از زمین، خم شوید و سپس با کمک عضلات پشت ‌تان بالا بیایید. این عادت عضلات پشت را تحت فشار زیاد قرار می‌ دهد و باعث درد گرفتن آن ها می شود. درست خم شوید. زانوهای تان را نزدیک به 90 درجه خم کنید و کمر، شکم و پشت ‌‌تان را صاف بگیرید آن گاه جسم را بردارید و با فشار به عضلات ران و زانوهای تان بلند شوید.

20- دندان‌ قروچه: این عادت نه تنها باعث درد فک شما می‌ شود بلکه به دندان‌ ها، فک و شنوایی شما هم آسیب می ‌رساند. به دندان ‌پزشک مراجعه کنید و از او محافظ مخصوص دندان ‌قروچه بگیرید.

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 16:22  توسط امیری  | 

دردهای مزمن

  درد مزمن چيست؟  

 

دردي که براي مدت زماني نزديک به سه ماه و يا بيشتر در بدن باقي بماند، عنوان درد مزمن را به خود مي گيرد. البته زماني که بدن شما آسيب مي بيند و يا مريض مي شويد اين کاملا طبيعي است که در نقاط مختلف بدن احساس درد و ناراحتي کنيد; اما دردي که براي هفته ها، ماه ها و يا حتي سال ها همچنان ادامه پيدا مي کند، طبيعي نيست. دردهاي مزمن مي توانند در هر نقطه از بدن شما ايجاد شوند. اين درد مي تواند خيلي ملايم بوده و يا آنقدر شديد باشد که فعاليت هاي روزانه را مختل نمايد.
به گزارش سايت مردمان هر کسي مي تواند مبتلا به درد مزمن شود. البته بيشتر در بزرگسالان در سنين بالاتر رايج مي باشد، اما نمي توان گفت که درد مزمن به عنوان بخش طبيعي فرايند سالخوردگي به شمار مي رود. البته افراد ميانسال بيشتر در معرض ابتلا به اين بيماري هستند به ويژه افرادي که بيماري هاي خاصي نظير ديابت، آرتروز و.... دارند.
چه چيز سبب ايجاد درد مزمن مي شود؟
نمي توان ادعا کرد که دليل ايجاد انواع مختلف دردهاي مزمن معين است. برخي از انواع دردهاي مزمن به اين دليل ايجاد مي شوند که برخي از مواد شيميايي مغز که عموما باعث بهبود و متوقف ساختن برخي از دردها مي شوند، پس از بهبودي نوعي بيماري خاص از ميان مي روند. گاهي اوقات هم عصب هاي آسيب ديده مي توانند موجب ايجاد درد شوند. اما در اکثر موارد مي تواند بدون ايجاد هيچ گونه عامل خاصي ايجاد شود.
نشانه هاي آن چيست؟
علائم رايج دردهاي مزمن به شرح زير مي باشند:
درد ملايم تا شديد که آنچنان که انتظار مي رود از بين نمي رود.
دردي که با سوزش، و خارش همراه است.
گرفتگي، سختي، سفتي و خشک شدگي
دردهاي مزمن با چه مشکلات ديگري همراه هستند؟
اگر شما براي مدت زمان زيادي درد داشته باشيد، اين امر مي تواند شما را خسته کند و سبب ايجاد افسردگي شود. اين مسئله مي تواند در روند نرمال زندگي اجتماعي افراد و فعاليت هاي فيزيکي روزمره شان خلل ايجاد نمايد. گاهي اوقات درد آنقدر شديد مي شود که نمي توانيد به مدرسه و يا محل کار خود برويد. گاهي اوقات اضطراب هاي احساسي نيز سبب بدتر شدن شرايط مي شوند. سيستم ايمني بدن دچار ضعف شده و سبب ايجاد عفونت و يا ساير بيماري ها مي شود.
درد مزمن چگونه تشخيص داده مي شود؟
پزشک با طرح سوالاتي در مورد تاريخچه ي پزشکي بيمار مي تواند حدس هايي در مورد درد بزند. همچنين براي تشخيص دقيق تر، تست هاي بدني نيز گرفته مي شود. اما به هر حال براي اينکه بيماري به طور دقيق تشخيص داده شود و مورد درمان قرار گيرد بايد آزمايشاتي در اين زمينه از بيمار گرفته شود. تست خون و چکاپ سيستم عصبي از جمله آزمايشات اوليه به حساب مي روند. همچنين اين امکان وجود دارد که پزشک سوالاتي در مورد حالات رواني و سلامت جسماني شما مطرح کند تا متوجه شود که شما تا چه حد مي توانيد به خوبي فکر کنيد، دليل و برهان بياوريد، و وقايع مختلف را به خاطر بسپاريد. اين حقيقت هميشه وجود دارد که نتايج آزمايشات مشکل خاصي را نشان ندهند. اين امر تشخيص بيماري را با مشکل مواجه مي سازد، اما صرفا بدان معنا نيست که درد وجود ندارد.
نحوه درمان به چه شکل است؟
شما براي درمان دردهاي ملايم و دردهايي که گاه و بيگاه پديد مي آيند، مي توانيد از درمان هاي خانگي بهره ببريد. ورزش، خواب کافي، و استفاده از غذاهاي سالم ميتواند از تشديد دردهاي مزمن جلوگيري کنند. استفاده از درمانهاي معمولي نظير استامينافن، آسپرين، و يا ايبوپروفن به بيماران پيشنهاد مي شود. همچنين مي توانيد از درمان هاي تکميلي نظير ماساژ و يوگا نيز در اين زمينه استفاده کنيد.
اگر با انجام کليه ي امور ذکر شده باز هم احساس کرديد که درد شما از بين نمي رود، بايد هر چه سريع تر با پزشک خود صحبت کنيد. شايد لازم باشد تا شيوه هاي درماني متفاوتي را امتحان کنيد تا ببينيد که کداميک از آنها براي شما مفيدتر هستند. داروهاي خوراکي، بي حس کننده ها، طب سوزني، داروهاي محرک عصبي، و يا در موارد شديد تر جراحي، مي تواند براي درمان اين نوع دردها مفيد واقع شود. به هر حال پيش از اينکه به هر گونه اقدامي دست بزنيد، مي بايست با پزشک خود مشورت کنيد. شايد گاهي اوقات بهترين درمان ترکيبي از چند شيوه ي درماني متفاوت باشد. زندگي کردن با درد مزمن دشوار است. جلسات مشاوره ي متعددي وجود دارند که مي توانند به شما کمک کنند تا بر اين دردها غلبه کنيد. همچنين مي توانند به شما کمک کنند تا با ترس، خشم، نااميدي، افسردگي و اضطرابي که ممکن است به واسطه ي وجود درد مزمن در شما ايجاد شود نيز فائق آييد. کنترل دردهاي مزمن را مي توانيد به گونه اي به دست گيريد که به راحتي به زندگي عاي خود ادامه داده و فعاليت هاي روزانه خود را به سادگي دنبال نماييد.


+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 16:21  توسط امیری  | 

نشانه های وسواس

نگراني ها – ترديدها ، باورهاي خرافي که معمولاً‌ در زندگي روزمره شايع هستند اگر جنبه افراطي و شديد به خود بگيرند وسواس مي نامند . مثلاً يک فرد در هنگام شستشوي دست و يا بدن و يا بازرسي و چک کردن ، به صورت خيلي زياد و شديد دست به اين عمل بزند که  در مواقع وجود مانع فرد دچار اضطراب و استرس شود .

اختلال وسواس به دو صورت فکري و عملي نمود مي کند و در تمام سنين رخ مي دهد اما در سنين جواني کمي شايعتر مي باشد .

 

-    وسواس فکري ؛

افکار ، تصاوير يا تکانه هايي هستند که مکرراً رخ مي دهند و احساس مي شود خارج از کنترل هستند که شخص نمي خواهد اين افکار را داشته باشد و آنها را ناراحت کننده مزاحم و بي معنا تلقي مي کند .

 

شايعترين نوع وسواس فکري عبارتند  از :

 ترس هاي آلودگي به ميکروب ها و چرک

 ترديد و شک نسبت به انجام دادن درست يک کار

 افکار مزاحم در خصوص تکرار يا عمل پرخاشگرانه يا جنسي

تقارن و يا دقت بيش از حد

 شک ديني و يا اخلاقي مفرط

 

-    وسواس عملي ؛

- اعمال اجباري هستند که شخص بارها و بارها و بر طبق يکسري قواعد و مناسکي براي خنثي کردن افکار وسواسي خود اقدام به انجام آن مي کند.

شايعترين نوع وسواس عملي عبارتند از :

        وارسي ‌

         شستشو

         شمارش

         پرسيدن و يا اعتراف

         تقارن و دقت

         ذخيره سازي و يا انبار نمودن مي باشد .

 

ولي علائمي مانند نفرت و يا نگراني از دفع ترشحات بدن ( مانند ادرار ، مدفوع ، بزاق )‌ترس از احتمال وقوع اتفاقي وحشتناک ( آتش سوزي ، مرگ وابستگان ، زهدورزي و عبادت مفرط ، اعتقاد به اعداد سور و نحس ،‌ مسواک زدن شديد و مفرط ، رسيدن به سرو وضع خود به نحو افراطي رسيدن ، مو کندن از بدن و ناخن جويدن هم ممکن است از علائم وسواس باشد .

اين بيماري در مواردي با افسردگي همراه مي باشد .

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 16:15  توسط امیری  | 

اختلال شخصیت وسواسی جبری



اختلال شخصیت وسواسی- جبری (Obsessive-Compulsive Personality Disorder)

نگاه اجمالی

شخصیت‌های وسواسی- جبری به عنوان ماشینهای زنده توصیف شده‌اند. ویژگی آنها پافشاری روی انجام درست کارها ، سرسختی ، انعطاف پذیری ، کمال گرایی افراطی ، تمرکز بر روی جزئیات و بی‌تصمیمی و تردید است. فکر و ذهن این بیماران را مقررات ، نظم ، دقت در نظافت ، تمرکز بر روی جزئیات پر کرده است. آنها چنان در جزئیات موضوع غرق می‌شوند که اصل ماجرا را فراموش می‌کنند.

برای این بیماران کنترل رفتار و محیط خود بسیار مهم است و بنابراین هر چیزی که برنامه‌ریزی معمول آنها را تهدید یا به خطر اندازد اظطراب شدید را در آنان بوجود می‌آورد، در نتیجه برای رفع این اضطراب آداب ، رفتارها و برنامه‌های وسواسی بیشتر به زندگی خود و دیگران وابسته به او (مثل همسر و فرزندان) تحمیل می‌کنند. شوخی برای این بیماران معنی ندارد و غالبا رفتار و خلقشان بسیار جدی و رسمی است، بدین ترتیب وقتی وارد زندگی خانوادگی آنها می‌شوید احساس می‌کند در یک پادگان نظامی هستید که کوچکترین خطا شدیدترین برخورد را در پی دارد.

یک مثال

آقای جوادی از دوستش آقای احمدی دعوت کرده بود که او را در بازدید از خانه‌ای که قصد خریدش را دارد همراه کرده و با ارائه نظرش او را در انتخاب و خرید خانه کمک کند. وقتی که به ساختمان مورد نظر رسیدند آقای احمدی از همان دم‌در مثل یک کارشناس عمران بررسی خانه را شروع کرد. او ابتدا دستگیره در ورودی ، سپس پله‌ها و بعد نرده‌ها و بعد...را بررسی کرد. و در مقابل هیچ توجهی به حرف‌های آقای جوادی که از او می‌خواست وقتتش را سر جزئیات کم اهمیت تلف نکند، نمی‌کرد.

او حدود 3 ساعت خانه را از اول تا پشت بام بررسی کرد و در آخر وقتی آقای جوادی از او پرسید: نظرت در مورد خانه چیست؟
گفت: حقیقتش مطمئن نیستم که خانه خوبی است یا نه؟

ملاکهای تشخیص اختلال شخصیت وسواسی - جبری

الگوی مستمر اشتغال ذهنی به نظم و ترتیب ، کمال طلبی ، کنترل روانی و بین فردی به بهای از دست دادن انعطاف پذیری ، صراحت و کارایی که در اوایل بزرگسالی شروع می‌شود و در زمینه‌های گوناگون وجود دارد برای تشخیص وجود چهار (یا بیشتر) علامت از علائم زیر ضروری است:



  • اشتغال ذهنی با جزئیات ، اصول ، فهرستها ، ترتیب ، سازمان یا برنامه ، به گونه‌ای که نکته اساسی فعالیت گم می‌شود.
  • کمال طلبی به حدی که در تکمیل امور تداخل نماید (مثلا بدلیل اینکه معیارهای بسیار محدود او قابل وصول نیست قادر به تکمیل طرح نمی‌باشد.).
  • علاقه‌مندی مفرط به کار و کارایی به بهای کنار گذاشتن فعالیت‌های تفریحی و رفت و آمد با دوستان (بدون ضرورت اقتصادی واضح).
  • در مورد اخلاقی و رعایت ارزش‌ها بیش از حد جدی و وظیفه شناس ، دقیق و انعطاف ناپذیر است (بدون رابطه با همانندسازی فرهنگی یا مذهبی).
  • از دور انداختن اشیا فرسوده و بی‌ارزش ، حتی اگر فاقد ارزش بوده باشند، ناتوان است.
  • تردید در تفویض امور یا همکاری با دیگران ، مگر اینکه آنان تسلیم مطلق روش او در انجام امور باشند.
  • خست در خرج پول برای خود یا دیگران ، پول از نظر آنان چیزی است که باید برای بحران‌های آینده پس انداز شود.
  • ابراز سرسختی و عدم انعطاف.

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 16:13  توسط امیری  | 

خواب رفتن دست و پا

خواب رفتن دست و پا

خواب رفتن، گزگز و مورمور شدن دست و پا را همه‌مان تجربه کرده‌ایم، اما همین حس خواب رفتن و مورمور شدن اگر طولانی و مکرر شود، می‌تواند نشانه وجود برخی مشکلات در بدن ما باشد. فکر می‌کنید این علامت در چه مواقعی نیاز به ارزیابی و بررسی توسط پزشک دارد؟ در گفتگو با دکتر حمید بهتاش، ارتوپد و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران کوشیده‌ایم پاسخی برای این سوالات بیابیم. آقای دکتر! تقریبا همه ما، مورمور شدن و خواب رفتن دست را تجربه کرده ایم، اما گاهی اوقات در بعضی افراد، این مشکل شدید می شود. چرا؟ افرادی که همیشه از خواب‌رفتگی یا مورمور شدن دست می‌نالند، نیاز به بررسی بیشتری دارند. شاید به نوعی دچار آسیب شبکه عصبی بازویی شده باشند؛ مثلا این افراد دچار ضعف، خواب‌رفتگی و مورمور شدن در یک دست و بازو می‌شوند. این درد، در اثر آسیب کتف یا ناحیه زیر بغل به وجود می آید که بر شبکه عصبی، موسوم به کلاف بازویی تاثیر منفی می‌گذارد. گاهی اوقات بیماران از خواب‌رفتگی و مورمور شدن شبانه می‌نالند و می‌گویند تا بالای بازوی‌شان تیر می‌کشد. بله، چنین موردی که اشاره کردید اگر شست، انگشت سبابه و انگشت وسطی را درگیر ‌کند، یا اینکه فرد دچار ضعف عضلانی شود، مطرح‌کننده اختلالی موسوم به "نشانگان تونل مچ" است. اختلال تونل مچ چطور بروز می‌کند؟ سندرم تونل کارپال همان‌طور که می‌دانید داخل مچ انسان یک مسیر عبوری برای وترها و عصب مدیان وجود دارد. التهاب یا تورم بافت‌های داخل تونل می‌تواند عصب مدیان را تحت فشار قرار دهد. عصب مدیان مسوول حس لامسه در انگشت شست، انگشت اشاره، انگشت میانی و قسمتی از انگشت حلقه‌ای است. تحت فشار قرار گرفتن این عصب موجب تولید بی‌حسی و درد خاصی می‌شود که تحت عنوان "نشانگان تونل کارپال" شناخته می‌شود. بسیاری اوقات، این نشانگان در هر دو مچ دست پدید می‌آید. چه عواملی ما را مستعد این اختلال می‌کند؟ اگر چه نشانگان تونل کارپال اغلب بدون علت خاصی اتفاق می افتد، اما تعدادی از عوامل می‌توانند شما را مستعد ابتلا به این بیماری کنند. این عوامل شامل التهاب مفصل، چاقی، سیگار کشیدن، بارداری و داشتن مشاغلی خاص است که دارای حرکات مکرر و قوی دست هستند؛ مثلا نشانگان تونل کارپال در افراد قالیباف، تایپیست، قصاب، پیانیست و مکانیک بیشتر است و به ندرت افرادی را که به طور تفریحی گلف، دوچرخه‌سواری یا قایق‌سواری انجام می‌دهند، نیز گرفتار ‌می سازد. عامل اصلی بروز این مشکل، انجام فعالیت‌های تکراری و با نیروی زاید، در حالی که مچ دست خم است، می‌باشد. البته نشانگان تونل کارپال می‌تواند در بعضی اختلالات غدد درون‌ریز نظیر دیابت، اکرومگالی و ندرتا کم‌کاری تیرویید و آرتریت روماتویید نیز دیده شود. به طور کلی زنانی که به میانسالی نزدیک می‌شوند، بیشتر در معرض ابتلا به این اختلال قرار دارند. اگر بخواهیم به موارد دیگری از همین قبیل اشاره کنیم، از چه مشکلاتی باید نام ببریم؟ درد و کرختی دست آسیب اعصاب محیطی از دیگر اختلالاتی است که می‌تواند باعث احساس مورمور شدن در دست‌ها و پاها شود. همچنین این احساس می‌تواند با کرختی در همین نواحی و ضعف و درد عضلانی دست و پا نیز همراه باشد. همان‌طور که می‌دانید اعصاب محیطی امکان برقراری ارتباط میان مغز، اعضای بدن، عروق خونی، عضلات و پوست را فراهم می‌سازند. فرامین مغزی از طریق اعصاب حرکتی منتقل می‌شوند و اطلاعات دریافتی توسط بدن از راه اعصاب حسی به مغز مخابره می‌شوند. آسیب یک عصب محیطی می‌تواند ارتباط بین مغز و ناحیه تحت پوشش آن عصب را قطع کند. این اتفاق توانایی شما در حرکت عضلات یا درک طبیعی حواس یا هر دو را در منطقه آسیب‌دیده، دچار اختلال خواهد کرد. آسیب عصبی می‌تواند به بروز نوعی احساس مورمور شدن، سوزش و سایر احساسات دردناک در منطقه ی درگیر منجر شود. آیا این موضوع همان نوروپاتی محیطی نیست؟ چرا، دقیقا همان است. علت این نوروپاتی‌ها چیست؟ نوروپاتی‌های محیطی علل بی‌شماری دارند. از جمله ی این علل می‌توان به سوانح، اعمال فشار بر عصب و آسیب عصبی ناشی از یک بیماری خودایمنی مثل لوپوس و روماتیسم مفصلی اشاره کرد. البته برخی از بیماری‌های کبدی، کلیوی و تیرویید هم می‌توانند به اعصاب محیطی آسیب برسانند. بسیاری از بیماران دیابتی نیز از گزگز شدن دست و پا می‌نالند. دلیل آن چیست؟ شایع‌ترین علل، نوروپاتی محیطی ناشی از دیابت است. علایم و نشانه‌های نوروپاتی محیطی ممکن است سال‌ها پس از ابتلا به بیماری ظاهر شوند. اگر دیابت شما به خوبی کنترل نشده باشد، احتمال بروز زودرس علایم و نشانه‌های عصبی وجود دارد. نکته دیگری باقی مانده است که بخواهید درباره آ‌ن توضیح بدهید؟ بله؛ در میان افراد معتاد به الکل، رژیم ناکافی به ویژه کمبود ویتامین تیامین (B1) می‌تواند با بروز نوروپاتی در ارتباط باشد. کم‌خونی هم ممکن است روی دهد و شانس ابتلا به نوروپاتی محیطی را افزایش دهد. اغلب کم‌خونی‌ها در اثر کمبود ویتامین B12 رخ می‌دهند. علایم و نشانه‌های نوروپاتی محیطی معمولا طی چند ماه پیشرفت می‌کنند، ولی در برخی از موارد مثل مسمومیت با آرسنیک ممکن است فورا بروز کنند. احساس مورمور شدن معمولا در انگشتان پا یا نرمه پاها شروع و به سمت بالای بدن گسترش می‌یابد. گاهی این احساس در دست‌ها آغاز و به سمت بازوها کشیده می‌شود. نوعی احساس کرختی نیز به همین شیوه ممکن است ایجاد شود. پوست شما ممکن است حساس شود و حتی لمس آرام آن هم دردناک گردد. در برخی از نوروپاتی‌های محیطی ممکن است ضعف عضلانی زودتر یا به شکلی محسوس‌تر از علایم و نشانه‌های حسی بروز کند. خیلی اوقات برخی افراد که سکته مغزی را تجربه کرده‌اند، دچار مشکلاتی از این دست می‌‌شوند. چرا؟ ضعف عضلانی یا مورمور شدن یک بازو یا دست از مشخصه‌های سکته مغزی است و معمولا با نشانه‌های دیگری همچون خواب‌رفتگی و ضعف عضلات صورت یا یک پا همراه است. در صورت بروز چنین علامتی، بلافاصله به نزدیک‌ترین درمانگاه یا بیمارستان مراجعه کنید. مشکلات ناحیه گردن هم باعث بی‌حسی و مورمور شدن دست می‌شود؟ مورمور شدن دست بله. فشردگی یا آسیب یکی از اعصاب در گردن می‌تواند به خواب‌رفتن و مورمور شدن منجر گردد که ممکن است به کتف، بازو، دست و انگشتان تیر بکشد. اگر مورد دیگری هم وجود دارد که باعث خواب رفتن یا مورمور شدن دست و بازو می شود، بگویید. گاهی اوقات اختلال عملکرد عصب اولنار (عصب اولنار شامل الیاف حركتی و حسی است كه مسیر خود را در تنه تحتانی و طناب داخلی شبكه بازویی طی می كند) نیز می‌تواند چنین مشکلاتی به وجود آورد. آسیب عصب اولنار در ناحیه آرنج باعث مورمور شدن و خواب‌رفتن ناحیه آرنج تا انگشت کوچک و قسمتی از انگشت حلقه می‌شود. ضربه زدن به این ناحیه، نوعی درد و احساس سوزن شدن ایجاد می‌کند. ممکن است بیمار دچار ضعف عضلات دست هم شود

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم تیر 1390ساعت 21:30  توسط امیری  | 

فلج بل به صورت فلج موقت صورت چیست؟

 

با عرض پوزش فراوان به دلیل کمبود وقت  به دلیل تعداد زیاد مراجعه کنندگان  و حجم بسیار زیاد مطالبی که در سایت گذاشته می شود امکان ترجمه دقیق کلیه مطالب نمی باشد و  ترجمه متون عمدتا توسط سرویس اتوماتیک انجام شده به همین دلیل اشکالات دستوری در متن زیاد است ولی مفهوم کلی بحث قابل فهم است. امیدواریم که اکثر مطالب قابل استفاده باشند

فلج بل؟

فلج بل به صورت فلج موقت صورت ناشی از آسیب یا ضربه به یکی از اعصاب صورت است. این شایع ترین علت فلج صورت است. به طور کلی ، فلج بل را تحت تاثیر قرار تنها یکی از اعصاب صورت زوج و یک طرف صورت ، با این حال ، در موارد نادر ، می تواند هر دو طرف تاثیر می گذارد. علائم فلج بل معمولا به طور ناگهانی شروع شده و رسیدن به اوج خود ظرف 48 ساعت. علائم از فردی به فرد دیگر متفاوت است و می تواند محدوده به شدت از ضعف خفیف تا فلج کل. این علائم عبارتند از انقباض ناگهانی ، ضعف ، و یا فلج ، افتادگی پلک و یا گوشه ای از دهان سرازیر شدن آب دهان ، خشکی چشم یا دهان ، اختلال در مزه ، و پاره شدن بیش از حد در چشم است. فلج بل اغلب باعث اعوجاج قابل ملاحظه ای صورت است. بیشتر دانشمندان بر این باورند که یک عفونت ویروسی از قبیل مننژیت ویروسی یا سرماخوردگی زخم ویروس -- هرپس سیمپلکس -- می تواند اختلال زمانی که عصب صورتی متورم و ملتهب می شود در واکنش به عفونت باعث.


آیا درمانی وجود دارد؟

مطالعات اخیر نشان داده است که استروئیدها مثل پردنیزون -- مورد استفاده برای کاهش التهاب و تورم -- درمان موثر برای فلج بل. دیگر داروها مانند آسیکلوویر -- مورد استفاده برای مبارزه با عفونت هرپس ویروسی -- همچنین ممکن است برخی از سود در کوتاه شدن دوره بیماری داشته باشد. داروهای ضد درد مانند آسپرین ، استامینوفن و یا ایبوپروفن ممکن است درد را کاهش دهد. از آنجا که از تداخلات دارویی ممکن ، افراد همیشه باید به پزشک خود قبل از مصرف هر نوع دارو بیش از حد ضد صحبت. نگه داشتن چشم مرطوب و محافظت از آن را از باقی مانده و صدمه ، خصوصا در شب ، مهم است. درمان فیزیکی برای تحریک عصب صورتی و کمک به حفظ تون ماهیچه ای ممکن است بعضی از افراد بهره مند شوند.


پیش آگهی چیست؟

پیش آگهی برای افراد مبتلا به فلج بل به طور کلی بسیار خوب است. میزان آسیب عصبی ، تعیین میزان بهبودی است. با یا بدون درمان ، اغلب افراد شروع به بهتر در عرض 2 هفته پس از شروع اولیه علائم ، و به طور کامل در عرض 3 تا 6 ماه بهبود می یابند.


چه تحقیقاتی در حال انجام است؟

انستیتوی ملی اختلالات عصبی و سکته (NINDS) هدایت و پشتیبانی از برنامه های تحقیقاتی گسترده ای از علوم پایه به افزایش درک از سیستم عصبی چگونه کار می کند و چه چیزی باعث می شود که سیستم به گاهی اوقات رفتن به چپ چپ ، که منجر به اختلال در عملکرد. بخشی از برنامه های تحقیقاتی این تمرکز بر یادگیری بیشتر در مورد شرایطی که منجر به آسیب اعصاب و شرایطی که باعث آسیب و صدمه به اعصاب است. دانش بدست آمده از این پژوهش ممکن است کمک به دانشمندان در پیدا کردن علت قطعی فلج بل ، که منجر به کشف درمان های جدید موثر برای این اختلال است. NINDS حمایت تحقیق در حال توسعه روش به اعصاب آسیب دیده را ترمیم و بازیابی استفاده کامل و قدرت به نواحی مصدوم ، و پیدا کردن راه هایی برای جلوگیری از آسیب های عصبی و صدمات از وقوع انجام شده است.

 درمان میگرن نوروفیدبک در سردرد نوروفیدبک در میگرن چگونه سردرد را درمان کنم؟ چگونه میگرن را درمان کنم؟ پسخوراند ذهنی و سردرد بیش فعالی / کمبود توجه ADHD پسخوراند ذهنی و میگرن نوروفیدبک سوء مصرف مواد  و درمان بیش فعالی/ کمبود توجه  نوروفیدبک و ADHD نوروفیدبک در درمان ADHD نوروفیدبک و بیش فعالی / کمبود توجه ADHD چگونه ADHD را درمان کنیم؟ نوروفیدبک آموزش انرژی در حملات هراس درمان اضطراب نوروفیدبک و اضطراب چگونه اضطراب را درمان کنم؟ نوروفیدبک و افسردگی  میگرن بسیار شدید در درمان

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم تیر 1390ساعت 11:8  توسط امیری  | 

ALS (اسکلروز آمیوتروفیک جانبی) چیست؟

 

با عرض پوزش فراوان به دلیل کمبود وقت  به دلیل تعداد زیاد مراجعه کنندگان  و حجم بسیار زیاد مطالبی که در سایت گذاشته می شود امکان ترجمه دقیق کلیه مطالب نمی باشد و  ترجمه متون عمدتا توسط سرویس اتوماتیک انجام شده به همین دلیل اشکالات دستوری در متن زیاد است ولی مفهوم کلی بحث قابل فهم است. امیدواریم که اکثر مطالب قابل استفاده باشند

ALS (اسکلروز آمیوتروفیک جانبی) چیست؟
اسکلروزیس آمیوتروفیک جانبی (ALS) ، گاهی اوقات به نام بیماری لو گرینگ ، سریعا پیشرونده ، همواره کشنده بیماری اعصاب است که حمله به سلولهای عصبی (نورونها) مسئولیت کنترل عضلات ارادی است. در ALS ، انحطاط هر دو نورون های حرکتی فوقانی و موتور نورون ها پایین تر و یا می میرند ، متوقف کردن ارسال پیام خصوصی به عضلات. قادر به تابع ، عضلات به تدریج ، تضعیف ضایعات دور ، و حرکت یا کشش ناگهانی. در نهایت توانایی مغز برای شروع و کنترل حرکات ارادی از دست داده است. افراد مبتلا به ALS از دست دادن قدرت خود و توانایی به حرکت بازوها ، پاها ، و بدن خود را. وقتی که عضلات دیافراگم و دیواره قفسه سینه شکست ، افراد توانایی تنفس بدون حمایت تهویه ای خود را از دست میدهند. این بیماری توانایی فرد برای دیدن ، بو ، طعم ، شنیدن ، یا تشخیص لمس می کند تاثیر نمی گذارد و معمولا نیازی مختل تفکر یک فرد و یا دیگر توانایی های شناختی. با این حال ، بسیاری از مطالعات اخیر نشان می دهد که درصد کمی از بیماران ممکن است مشکلاتی با حافظه یا تصمیم گیری را تجربه و شواهد روزافزونی در دست که حتی برخی از آنان ممکن است یک شکل زوال عقل وجود دارد. علت ALS شناخته شده نیست ، و دانشمندان هنوز نمی دانند چرا ALS اعتصاب برخی از مردم و نه دیگران.

آیا درمانی وجود دارد؟

هیچ درمانی پیدا نشده است برای ALS. با این حال ، FDA اولین درمان دارویی برای این بیماری ، riluzole را تایید کرده است. Riluzole اعتقاد بر این است به منظور کاهش آسیب به سلول های عصبی حرکتی و افزایش بقای توسط چندین ماه ، به طور عمده در افراد با اشکال در بلع. درمان های دیگر طراحی شده اند ، رفع علائم و بهبود کیفیت زندگی برای افراد مبتلا به ALS. مواد مخدر نیز در دسترس هستند برای کمک به افراد با درد ، افسردگی ، اختلالات خواب ، و یبوست است. افراد مبتلا به ALS در نهایت ممکن است اشکال از تهویه مکانیکی (تنفس) را در نظر بگیرند.


پیش آگهی چیست؟

صرف نظر از بخشی از بدن که برای اولین بار توسط بیماری ، ضعف عضلات و آتروفی گسترش به سایر نقاط بدن به عنوان پیشرفت بیماری تحت تاثیر قرار می گیرند. افراد افزایش مشکلات با در حال حرکت ، بلع و صحبت کردن و یا تشکیل کلمات است. سرانجام مردم با ALS قادر نخواهد بود برای ایستادن یا راه رفتن ، یا از بستر خود به خود ، و یا استفاده از دست و بازوها است. در مراحل بعدی بیماری ، افراد مشکل تنفسی دارند به عنوان عضلات سیستم تنفسی را تضعیف. اگر چه حمایت تهویه می تواند مشکلات تنفسی را تسهیل و طولانی بقاء ، آن را نشانی از پیشرفت ALS تاثیر نمی گذارد. اکثر مردم با ALS از نارسایی تنفسی می میرند ، معمولا در عرض 3 تا 5 سال از شروع عوارض این بیماری است. با این حال ، حدود 10 درصد از افراد مبتلا به ALS را برای 10 سال یا بیشتر زنده بمانند.

چه تحقیقاتی در حال انجام است؟

موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته (NINDS) تحقیق در آزمایشگاه خود را در موسسه ملی بهداشت (NIH) و همچنین پشتیبانی از پژوهش های اضافی را از طریق کمک های مالی به موسسات عمده پزشکی در سراسر کشور است. اهداف این تحقیق عبارتند از پیدا کردن علت و یا علل ALS ، درک مکانیسم های درگیر در پیشرفت بیماری ، و توسعه درمانهای موثر است.

نمایش نتایج : از NINDS حمایت فاز III به صورت تصادفی ، کنترل شده با پلاسبو محاکمه مینوسیکلین مواد مخدر برای درمان ALS در سال 2007 گزارش شده است. این مطالعه نشان داد که افراد مبتلا به ALS که دریافت مینوسیکلین میزان کاهش ، 25 درصد بیشتر از کسانی که دارونما دریافت می کردند ، با توجه به ALS مقیاس درجه بندی تابعی (ALSFRS - R).

کارآزمایی فاز III سفتریاکسون داخل وریدی در حال حاضر در استخدام افراد مبتلا به ALS پس از مطالعات اولیه نشان داد ، تعهد ، از جمله ایمنی و تحمل است.

 درمان میگرن نوروفیدبک در سردرد نوروفیدبک در میگرن چگونه سردرد را درمان کنم؟ چگونه میگرن را درمان کنم؟ پسخوراند ذهنی و سردرد بیش فعالی / کمبود توجه ADHD پسخوراند ذهنی و میگرن نوروفیدبک سوء مصرف مواد  و درمان بیش فعالی/ کمبود توجه  نوروفیدبک و ADHD نوروفیدبک در درمان ADHD نوروفیدبک و بیش فعالی / کمبود توجه ADHD چگونه ADHD را درمان کنیم؟ نوروفیدبک آموزش انرژی در حملات هراس درمان اضطراب نوروفیدبک و اضطراب چگونه اضطراب را درمان کنم؟ نوروفیدبک و افسردگی  میگرن بسیار شدید در درمان

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم تیر 1390ساعت 11:1  توسط امیری  | 

اختلال بیش فعالی

 

اختلال بیش فعالی چیست؟(1)

ADHD یا اختلال بیش فعالی و فقدان توجه، یک اختلال رفتاری شایع است که حدود 10-8 درصد کودکان را مبتلا می‌کند. کودکان بیش فعال ...

ADHD یا اختلال بیش فعالی و فقدان توجه، یک اختلال رفتاری شایع است که حدود 10-8 درصد کودکان را مبتلا می کند. احتمال تشخیص این اختلال در پسران سه برابر دختران است ولی علت این تفاوت هنوز مشخص نشده است. کودکان بیش فعال بدون فکر کردن عمل می کنند، بیش از اندازه فعالند و در تمرکز کردن مشکل دارند.

غالباً متوجه‌اند که والدین چه انتظاری از آنان دارند اما برای برآورده ساختن این انتظار برای آنان مشکل است چون نمی‌توانند آرام بنشینند، دقت کنند یا به جزئیات توجه کنند. البته بیشتر بچه ها در سنین خردسالی خصوصاً اگر مضطرب یا هیجان زده باشند چنین رفتارهایی می کنند. اما‌درکودکان بیش فعال این علائم مدت زمان طولانی وجود دارند و در شرایط و محیطهای مختلف روی می دهند.

این اختلال به عملکرد خانوادگی، اجتماعی و تحصیلی کودک آسیب می‌رساند. با درمان مناسب کودکان می‌توانند بیاموزند که چگونه با این مشکل کنار بیایند و علائم خود را کنترل کنند.

علائم بیش فعالی کدامند؟

اختلال بیش فعالی و فقدان توجه سه نوع دارد که هر کدام الگوی رفتاری خود را دارند.

1- علائم بیش فعالی در نوع بی توجه:

* ناتوانی در توجه به جزئیات و بی دقتی در تکالیف مدرسه یا سایر فعالیتها

* مشکل در ادامه دادن توجه و حفظ دقت در طی فعالیتها.

* مشکل آشکار در گوش دادن.

* مشکل در پیروی از دستورات.

* بی نظمی.

* اجتناب از کارهایی که به تلاش ذهنی و تفکر نیاز دارد.

* گم کردن اسباب بازیها کتابها و وسایل.

* واکنش بیش از حد به محرکها.

* فراموشی در فعالیتهای روزانه.

2- علائم بیش فعالی در نوع بیش فعال- برانگیخته:

* بی قراری و نا‌آرامی.

* مشکل در حفظ حالت نشسته.

* دویدن بیش از حد و یا بالا و پایین پریدن.

* ناتوانی از بازی کردن در سکوت.

* به نظر می رسد که همیشه در حرکت و آماده‌ی رفتن هستند.

* زیاد صحبت می‌کنند.

* قبل از اینکه سوال تمام شود پاسخ می‌دهند.

* منتظر ایستادن و در صف ایستادن برایشان سخت است.

* حرف دیگران را قطع می‌کنند و فضولانه وارد بحث دیگران می‌شوند.

3- نوع سوم بیش فعالی که شایعتر نیز هست شامل ترکیبی از علائم بیش فعالی نوع اول و دوم است.

اگرچه بزرگ کردن کودک بیش فعال کار ساده‌ای نیست اما باید به خاطر داشت که این بچه ها بد نیستند و غرض ندارند. کودکان مبتلا به بیش فعالی بدون درمان دارویی و یا رفتار درمانی نمی‌توانند رفتار خود را کنترل کنند.

بیش فعالی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

بسیاری از موارد بیش فعالی توسط پزشک عمومی درمان می‌شود. آزمون یا آزمایشی که بیش فعالی را تشخیص دهد وجود ندارد. تشخیص، به یک ارزیابی کامل نیاز دارد. اگر تشخیص قطعی نشده باشد تشخیص‌های دیگر مانند سندرم تورت، ناتوانی در یادگیری یا افسردگی مطرح می شود. ممکن است کودک به متخصص اعصاب، روانپزشک و یا روانشناس ارجاع داده‌شود. در نهایت علائم و اطلاعات جمع آوری شده وتشخیص داده می‌شود و درمان آغاز می‌گردد.

برای تشخیص بیش فعالی باید:

1- کودک رفتار‌ها و علائم گفته شده را قبل از سن 7 سالگی نشان دهد.

2- این رفتارها در مقایسه با کودکان همسن و سال آنان شدیدتر باشد.

3- علائم حداقل باید 6 ماه ادامه داشته باشند.

4- این علائم بر روی حداقل دو زمینه زندگی کودک مانند مدرسه، خانه،، پرستار کودک، دوستان و... تاثیر منفی داشته باشد.

علائم نباید در اثر فشار روانی و استرس ایجاد شده باشد. کودکانی که طلاق، جدایی، بیماری، تغییر مدرسه یا تغییر ناگهانی در زندگی را تجربه می کنند ممکن است بی توجه یا فراموشکار شوند. برای تشخیص اختلال باید این عوامل در نظر گرفته شود. همچنین زمان شروع علائم درست بعد از این وقایع در تشخیص درست کمک کننده است.

سابقه‌ی پزشکی کودک و خانواده بسیار مهم است زیرا تحقیقات نشان داده است بیش فعالی زمینه‌ی ژنتیکی داشته و اغلب سابقه‌ی خانوادگی ابتلا دیده می شود. معاینه‌ی فیزیکی باید انجام شود و شنوایی، بینایی و سایر تواناییها بررسی شوند. برخی از بیماریها‌ی دیگر مانند استرس، افسردگی و اضطراب می‌توانند مانند بیش فعالی تظاهر کنند. ممکن است از والدین سوالاتی در مورد این بیماریها و نیز در مورد سیر رشد و تکامل کودک، رفتار کودک در خانه، در مدرسه و در بین دوستان، پرسیده شود.

از سایر افرادی که کودک شما را مرتب می‌بینند نیز باید در این موارد سوال شود. معلمان معمولا اولین کسانی هستند که متوجه علائم بیش فعالی می شوند. ارزیابی سیر آموزش کودک نیز باید انجام شود. اما این نکته نیز اهمیت دارد که این افراد باید صادق و مورد اعتماد باشند و از نقاط قوت و ضعف کودک شما تا حد امکان آگاهی داشته باشند.

علت ایجاد بیش فعالی چیست؟

علت ایجاد بیش فعالی این نیست که شما والدین خوبی نبوده‌اید. همچنین رابطه‌ی قطعی با مصرف زیاد مواد قندی ندارد. واکسنها نیز موجب ایجاد آن نمی‌شوند. علل ایجاد آن منشاء زیست شناختی دارد که هنوز به درستی شناخته نشده‌است. محققان بیان می‌کنند که احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی عامل به وجود آمدن این اختلال است.

عوامل مستعد کننده برای ابتلا کدامند؟

مطالعاتی بر روی کودکان مبتلا انجام گرفته‌اند نشان می‌دهند که در بسیاری از موارد این اختلال در خویشاوندان نزدیک آنان نیز وجود داشته‌است. محققان بیان می‌کنند که نواحی خاصی از مغز در این کودکان در حدود 10-5 درصد کوچکتر و کم فعالیت‌‌‌تر از حد نرمال است. اگرچه آنان مطمئن نیستند که این مسئله علت ایجاد اختلال باشد. همچنین نشان داده شده که تغییرات شیمیایی در مغز این کودکان وجود دارد.

مطالعات اخیر نشان دهنده‌ی این است که مصرف سیگار در دوران بارداری با ایجاد بیش فعالی در کودک مرتبط است. سایر عوامل خطر برای ایجاد این اختلال شامل تولد پیش از موعد، نوزاد با وزن بسیار کم، و آسیبهای مغزی حین تولد هستند. ممکن است تماشای بیش از حد تلویزیون در سنین کم موجب کم توجهی کودک شود. به گفته‌ی پزشکان کودکان زیر دو سال نباید تلویزیون نگاه کنند و یا به بازیهای ویدئویی و کامپیوتری بپردازند.

در کودکان دو ساله و بالاتر نیز باید زمان این فعالیتها به 2-1 ساعت و به برنامه‌های مناسب سن آنان محدود باشد.

 

 دردهای مزمن نوروفیدبک در درمان دردهای مزمن چگونه دردهای مزمن را درمان کنم نوروفیدبک در اختلال وسواس فکری عملی   نوروفیدبک و  OCD  نوروفیدبک و درمان OCD نوروفیدبک در OCD نوروفیدبک و درمان اختلال وسواس فکری عملی نوروفیدبک و وسواس میگرن به خوبی کنترل نشده مواد مخدر ( افیونی ) نوروفیدبک و درمان وسواس نوروفیدبک در اختلالات خواب نوروفیدبک در درمان اختلالات خواب نوروفیدبک و    Sleep disregulation نوروفیدبک و خواب نوروفیدبک در فوبی  نوروفیدبک در درمان فوبی نوروفیدبک در درمان ترس نوروفیدبک و ترس    نوروفیدبک سیگار و نیکوتین  و اختلال استرس پس از سانحه نوروفیدبک و PTSD نوروفیدبک در درمان اختلال استرس پس از سانحه نوروفیدبک در درمان PTSD نوروفیدبک و اختلالات یادگیری نوروفیدبک در درمان اختلالات یادگیری نوروفیدبک در درمان Sleep disorder نوروفیدبک در درمان

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 13:22  توسط امیری  | 

صرع کانونی

 

صرع كانوني
صرع كانوني چیست؟
صرع، پاسخ بدن به فعالیت‌های بیش از حد الکتریکی مغز است. اگر فعالیت الکتریکی در قسمت کوچکی از مغز اتفاق بیفتد به آن صرع كانوني گفته مي‌شود.

صرع كانوني چند نوع دارد؟
دو نوع صرع كانوني وجود دارد: ساده و مرکب. فردی که به نوع ساده مبتلا مي‌شود، هوشیار باقی مي‌ماند. این فرد به سؤالات به راحتی پاسخ مي‌دهد و دستورات پزشک را انجام مي‌دهد و همچنین مي‌تواند اتفاقاتی را که در حین صرع مي‌افتد را به خاطر آورد. در نوع مرکب، هوشیاری فرد کاهش مي‌یابد. بیمار نمی‌تواند به دستورات پاسخ دهد و تمام و یا بخشی از اتفاقاتی را که درحین صرع مي‌افتد را نمي‌تواند به خاطر آورد. هر دو نوع صرع كانوني گفته‌شده مي‌توانند پیشرفت کنند و تمام مغز را درگیر كنند.

نشانه‌های یک صرع كانوني ساده چیست؟
بسته به این که کدام قسمت از مغز درگیر شده باشد، علایم متفاوتی را انتظار داریم. برخی از این علایم عبارتند از:
- حرکات عجیب و غریب عضلانی مانند لرزش عضلانی و پرش عضلانی. این علایم مي‌توانند در یک یا هر دو سمت بدن ظاهر شوند.
- تغییر در حس پوستی: مثلاً احساس سوزن سوزن شدن
- تغییر در حس چشايی: احساس طعم بد دهان
- تغییر در حس بویايی: احساس بوی بد دهان
- تغییر در حس شنوایی: شنیدن صدا
- تغییر در ضربان قلب یا تعداد نفس
همچنین ممکن است فرد اين علایم را پیدا کند: احساس این که در حال خواب دیدن است، احساس ترس، اضطراب، افسردگی یا احساس این که زمان آرام‌تر یا سریعتر از نرمال در حال حرکت است، احساس غریبه بودن اشیاء آشنا یا بر عکس.
فرد مبتلا به صرع كانوني ساده، هوشیار است و تمام اتفاقات حین صرع را به خاطر مي‌آورد. پس از حمله صرع، فرد احساس ضعف بدنی مي‌کند و حتی ممکن است اختلالات دید پیدا کند. این مشکلات تا چند ساعت ممکن است طول بکشد.

علایم صرع كانوني مرکب چیست؟
تغییر سطح هوشیاری یکی از علایم صرع كانوني مرکب است. فرد به سولات پاسخ نمي‌دهد و دستورات را اجرا نمي‌کند. گاهی قبل از یک صرع كانوني مرکب، یک صرع كانوني ساده اتفاق مي‌افتد. در برخی بیماران وقوع علایم زير نشان دهنده قریب‌الوقوع بودن حمله صرع است:
- پرش لب، حالت شبیه جویدن یا قورت دادن،
- شکلک در آوردن،
- حرکات تکراری مثل تکان تکان خوردن یا راه رفتن به دور خود،
- صدا در آوردن، ناله یا تکرار کلمات.
غالباً بیمار این اتفاقات را به خاطر نمي‌آورد و پس از حمله صرع، گیج و منگ است. این گیجی معمولاً کمتر از ۱۵ دقیقه طول مي‌کشد.
اگر صرع كانوني پیشرفت کند، چه اتفاقی مي‌افتد؟
اگر این نوع صرع كانوني، پیشرفت کند، علایم شدیدی را به همراه خواهد داشت و کاهش هوشیاری شدیدتر خواهد شد. در این صورت شروع صرع با علایم زیر است:
- سختی عضلانی،
- به زمین افتادن،
- گریه کردن.
سپس دست‌ها و پاها شروع به منقبض شدن مي‌کنند. این انقباض آرام آرام کاهش مي‌یابد تا این که کاملاً متوقف شود. بیماران ممکن است کف دهان داشته باشند، لب یا زبانشان را گاز بگیرند یا خودشان را خیس کنند. پس از صرع احساس خستگی یا گیجی از چند دقیقه تا چند ساعت وجود دارد. گاهی سر درد نیز به علایم اضافه مي‌شود. پس از آن فرد احساس بی‌قراری مي‌کند.
برای درمان صرع چه باید کرد؟
به پزشکتان مراجعه کنید. همچنین:
- هردارویی که برایتان تجویز مي‌شود، استفاده کنید.
- اگر صرع متوقف نشد یا دچار عوارض جانبی دارو شدید، مجدداً با پزشکتان تماس بگیرید.
- اگر مدل صرعتان تغییر کرد، به پزشکتان مراجعه کنید.
ممکن است پزشکتان داروی دیگری را برایتان تجویز کند یا تغییری در داروی قبلی تان بدهد.
همچنین باید از عواملی که مي‌تواند باعث بروز صرع ‌شود، دوری کنید. از قبیل:
- مشروبات الکلی،
- کم خوابی (زیر ۸ ساعت خواب شبانه)،
- استرس.

چگونه با صرع زندگی کنيم؟
بیماران مبتلا به صرع، مي‌توانند یک زندگی فعال و طبیعی داشته باشند. داروها و سایر درمان‌های غیردارویی مي‌توانند به کنترل صرع کمک کنند. با این حال در مورد مسایل زیر باپزشکتان مشورت کنید:
- رانندگی (ممکن است تنها در شرایط خاص به شما گواهینامه داده شود)،
- شرکت در برخی ورزش‌ها: مثل اسکی، موتور سیکلت سواری.
به اين نكات نيز توجه داشته باشيد:
- انتخاب شغل: ممکن است مجبور شوید شغل كم‌استرس‌تری را انتخاب کنید. اگر با ماشین‌آلات سنگین کار مي‌کنید، شغل خطرناکی را انتخاب کرده‌اید.
- ممکن است مجبور باشید حین ورزش کلاه ایمنی به سر کنید.
- برخی ورزش‌ها مثل شنا یا اسکی یا دوچرخه سواری را گروهی انجام دهید تا در صورت بروز مشکل همراهانتان بتوانند به شما کمک کنند.
- کارت یا پرونده پزشکیتان را به همراه داشته باشید تا در صورت بروز مشکل دیگران از مشکلتان مطلع شوند و به اورژانس اطلاعات مناسب تری بدهند.
- به یکی از اعضای خانواده یا یکی از همراهان کمک‌های اولیه را آموزش دهید.
درمان
داروهاي مختلفي براي كنترل صرع كانوني در دسترس هستند. نوروپنتين (گاباپنتین) به عنوان درمان کمکي در صرع كانوني مصرف مي‌شود. اين دارو بسيار خوب تحمل مي‌شود و تداخل دارويي با ساير داروهاي ضد صرع ندارد و مي‌تواند همراه با آنها تجويز شود. نوروپنتين (گاباپنتين) به کنترل نشانه‌های صرع كانوني کمک مي‌کند، اما نمي‌تواند بیماری را درمان کند. حتی اگر نشانه‌ها برطرف شد، مصرف نوروپنتين (گاباپنتين) بايد ادامه يابد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 13:0  توسط امیری  | 

مراحل و اقدامات لازم در هنگام بروز حمله

 

 

علائم مراحل مختلف صرع بزرگ:

مرحله پيش از حمله

آگاه شدن فرد از وقوع قريب الوقوع حمله به صورت ديدن خطوط زيكزاك ، استشمام بوي خاص ، سردرد، تهوع و علائم غير اختصاصي ديگر.

مرحله حمله

1- كشيدن آه كوتاه ( در اثربسته شدن ناگهاني حنجره)

2- سفت شدن بدن و افتادن ناگهاني حركات شديد اندامها ( مثل مرغ سربريده)

3- دفع بي اختيار ادرار يا مدفوع

4- خروج كف از دهان

مرحله بهبودي

1- بازگشت هوشياري در عرض چند دقيقه

2- عدم اطلاع از روند تشنجات

3- خستگي و خواب آلودگي و ضعف متعاقب حمله

4- فلج موقت بعضي اندامها

اقدامات و كمكهاي اوليه:

حمله تشنجي ساده و بدون عارضه ناشي از صرع ، يك فوريت پزشكي به حساب نمي آيد و لو اينكه فوريت به نظر برسد. معمولاً اين حملات بعد از چند دقيقه بدون ايجاد هيچ حالت بيمار گونه اي ، بطور طبيعي قطع مي شوند و اغلب شخص قادر است كه بعد از اندك زماني استراحت ، فعاليت طبيعي خود را از سرگيرد و ممكن است نيازي به رسانيدن به مركز درماني نداشته باشد.

با اين حال ، چندين بيماري ديگر به غير از صرع مي توانند موجب حمله تشنجي شوند.

در موارد زير تشنج روي مي دهد و نياز به انجام اقدامات پزشكي فوري وجود دارد:

1- التهاب نسج مغز

2- حاملگي

3- مسموميتها

4- مننژيت ( التهاب پرده هاي مغز)

5- حمله گرمايي

6- ضربه به سر

7- كاهش قند خون

8- تب بالا

9- كاهش املاح بدن

اقداماتي كه در حمله صرع مي بايست به انجام رسد:

1- به دنبال كارت يا پلاك پزشكي بيماريهاي خاص در گردن بيمار بگرديد.

2- بيمار را از خطرات ناشي از سقوط ناگهاني حفظ كنيد.

3- لباسهاي تنگ وي را شل نمائيد.

4- سر را در هنگام تشنجات محافظت كنيد.

5- براي بهبودي وضع تنفس ، بيمار را به پهلو بخوابانيد.

6- به بيمار به هوش آمده ، آرامش و اطمينان دهيد.

7- موارد فوق الذكر را براي درخواست آمبولانس در نظر بگيريد.

اقداماتي كه در حمله صرع نبايد انجام داد :

1- تلاش براي قرار دادن يك جسم سفت بين دندانها

2- دادن مايعات به بيمار - در حين حمله يا بيهوشي

3- سعي در گرفتن زبان- در صرع زبان هيچگاه به داخل حلق برنمي گردد.

4- انجام تنفس مصنوعي- مگر اينكه ايست تنفسي متعاقب تشنجات يا افتادن در آب رخ دهد.

5- محكم نگه داشتن بيمار – زيرا ممكن است موجب ايجاد آسيب به اندامهاي در حال تشنج گردد

 

ج  با نوروفیدبک بزرگترین مرکز بیوفیدبک و نوروفیدبک ایران نوروفیدبک در تهران   ADHDمواد مخدر ( افیونی )   نوروفیدبک در درمان اضطراب اختلالات روانپزشکی و نوروفیدبک درمان استرس بدون دارو درمان اضطراب کاستن استرس زندگی شهری سردردهای میگرنی  صرع ضربات عاطفی ، ضربه ی سر و سکته مغزی  و افسردگی بدون دارو روش جدید درمان غیر دارویی تشنج بدون نیاز به جراحی افسردگی  کسب آرامش ذهنی  نوروفیدبک واختلالات یادگیری نوروفیدبک در صرع نوروفیدبک در درمان صرع  نوروفیدبک در درمان صرع سیگار و نیکوتین سکته مغزی و ضربه سر نوروفیدبک در صرع سکته مغزی و ضربه سر نوروفیدبک در درمان سکته مغزی نوروفیدبک در سکته مغزی نوروفیدبک در درمان سوء مصرف مواد نوروفیدبک و سوء مصرف مواد نوروفیدبک صرع ، ضربه ی سر و سکته مغزی در سوء مصرف مواد نوروفیدبک در حملات هراس نوروفیدبک در درمان حملات هراس نوروفیدبک مواد مخدر و حملات هراس

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 12:58  توسط امیری  | 

تشنج در بزرگسالان

 

تشنج‌ در بزرگسالان

تشنج‌ (كه‌ حمله‌ تشنجي‌ يا حمله‌ غش‌ هم‌ نام‌ دارد) شامل‌ انقباضات‌ غيرارادي‌ تعداد زيادي‌ از عضلات‌ بدن‌ است‌. اين‌ وضعيت‌ ناشي‌ از وجود يك‌ اختلال‌ در فعاليت‌ الكتريكي‌ مغز است‌. تشنج‌ها معمولاً منجر به‌ از دست‌ رفتن‌ يا اختلال‌ هوشياري‌ مي‌شوند. شايع‌ترين‌ علت‌ تشنج‌، صرع‌ است‌. ساير علل‌ عبارتند از: برخي‌ از بيماري‌هاي‌ تخريب‌كننده‌ مغز، آسيب‌ سر، كمبود اكسيژن‌ يا گلوكز در مغز و مصرف‌ سموم‌ خاصي‌ مثل‌ الكل‌. تشنج‌هاي‌ صرعي‌، ناشي‌ از اختلالات‌ عمده‌ و عودكننده‌ فعاليت‌ مغز هستند. اين‌ تشنج‌ها مي‌توانند ناگهاني‌ و بدون‌ مقدمه‌ روي‌ دهند. درست‌ قبل‌ از (شروع‌) تشنج‌، بيمار ممكن‌ است‌ يك‌ دوره‌ هشداردهنده‌ (اورا) با يك‌ سري‌ علايم‌ را تجربه‌ كند كه‌ مثلاً به‌ صورت‌ يك‌ احساس‌ عجيب‌ و غريب‌ يا يك‌ بو يا مزه‌ خاص‌ است‌. صرف‌ نظر از علت‌ تشنج‌، مراقبت‌هاي‌ ارايه‌ شده‌ هميشه‌ بايد شامل‌ باز و پاك‌ نگه‌ داشتن‌ راه‌ تنفسي‌ و كنترل‌ علايم‌ حياتي‌ (سطح‌ پاسخ‌دهي‌، نبض‌ و تنفس‌) باشد. همچنين‌ شما بايد از وارد آمدن‌ آسيب‌هاي‌ بيشتر به‌ بيمار طي‌ يك‌ حمله‌ تشنج‌ پيشگيري‌ كنيد و شرايط‌ ارايه‌ مراقبت‌هاي‌ مناسب‌ پس‌ از بهبود را فراهم‌ كنيد.

تشخيص‌

به‌طور كلي‌:
- بي‌هوشي‌ ناگهاني‌
- سفت‌ و قوسي‌ شدن‌ پشت‌
- حركات‌ تشنجي‌
ترتيب‌ اتفاقات‌ زير در صرع‌ شايع‌ است‌:
- بيمار به‌طور ناگهاني‌ و اغلب‌ با فرياد كشيدن‌، بي‌هوش‌ به‌ زمين‌ مي‌افتد.
- بدن‌ بيمار سفت‌ و پشت‌ او قوس‌دار مي‌شود.
- ممكن‌ است‌ تنفس‌ متوقف‌ شود. لب‌ها ممكن‌ است‌ ته‌رنگ‌ خاكستري‌ ـ آبي‌ (سيانوز) داشته‌ باشند و صورت‌ و گردن‌، قرمز و پف‌آلود شوند.
- حركات‌ تشنجي‌ آغاز مي‌شوند. ممكن‌ است‌ فك‌، قفل‌ شود و تنفس‌ صدادار شود. بزاق‌ روي‌ دهان‌ ظاهر مي‌شود و در صورتي‌ كه‌ زبان‌ يا لب‌ها بريده‌ شده‌ باشند، بزاق‌ مي‌تواند خوني‌ باشد. ممكن‌ است‌ كنترل‌ مثانه‌ يا روده‌ از دست‌ برود.
- عضلات‌ شل‌ شده‌، تنفس‌ به‌ حالت‌ طبيعي‌ برمي‌گردد؛ بيمار معمولاً در عرض‌ چند دقيقه‌، هوشياري‌ خود را دوباره‌ پيدا مي‌كند. بيمار ممكن‌ است‌ دچار احساس‌ منگي‌ شود يا كارهاي‌ عجيب‌ و غريبي‌ از خود بروز دهد. امكان‌ دارد كه‌ نسبت‌ به‌ رفتار خود آگاهي‌ نداشته‌ باشد.
- پس‌ از يك‌ حمله‌ تشنج‌، بيمار ممكن‌ است‌ احساس‌ خستگي‌ كند و به‌ خواب‌ عميق‌ فرو برود.

 

 


اهداف‌

محافظت‌ از بيمار در برابر آسيب‌
ارايه‌ مراقبت‌ پس‌ از برگشتن‌ هوشياري‌
در صورت‌ لزوم‌، فراهم‌ كردن‌ شرايط‌ انتقال‌ بيمار به‌ بيمارستان‌

۱) اگر مي‌بينيد كه‌ بيمار در حال‌ افتادن‌ است‌، سعي‌ كنيد به‌ بي‌خطر كردن‌ سقوط‌ او كمك‌ كنيد (مبحث‌ « كنترل‌ سقوط‌ » را ببينيد). فضاي‌ اطراف‌ بيمار را خالي‌ كنيد؛ از ناظران‌ بخواهيد كه‌ محل‌ را ترك‌ كنند. اشياي‌ بالقوه‌ خطرناك‌ (مثل‌ نوشيدني‌ داغ‌ يا اجسام‌ تيز) را دور كنيد. زمان‌ شروع‌ تشنج‌ را يادداشت‌ كنيد.

۲) در صورت‌ امكان‌، با قرار دادن‌ يك‌ بالشتك‌ نرم‌ در زير سر بيمار، از سر محافظت‌ كنيد. لباس‌هاي‌ اطراف‌ گردن‌ را شل‌ كنيد.

۳) پس‌ از توقف‌ تشنج‌، راه‌ تنفسي‌ را باز و تنفس‌ را كنترل‌ كنيد؛ آماده‌ باشيد تا در صورت‌ لزوم‌، احياي‌ تنفسي‌ و ماساژ قفسه‌ سينه‌ را آغاز كنيد (مبحث‌ « اقدامات‌ نجات‌دهنده‌ حيات‌» را ببينيد).

۴) اگر بيمار نفس‌ مي‌كشد، وي‌ را در وضعيت‌ بهبود قرار دهيد. علايم‌ حياتي‌ (سطح‌ پاسخ‌دهي‌، نبض‌ و تنفس‌) را كنترل‌ و ثبت‌ كنيد. طول‌ مدت‌ تشنج‌ را يادداشت‌ كنيد.

احتياط‌!

از حركت‌ دادن‌ بيمار خودداري‌ كنيد مگر آنكه‌ وي‌ در معرض‌ خطر فوري‌ باشد.
از قرار دادن‌ چيزي‌ در دهان‌ بيمار يا استفاده‌ از نيروي‌ خود براي‌ مهار كردن‌ حركات‌ او خودداري‌ كنيد.

هشدار!

در صورتي‌ كه‌ هريك‌ از موارد زير صادق‌ باشد، با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد:
بيمار به‌ مدت‌ بيش‌ از ۱۰ دقيقه‌، بي‌هوش‌ بوده‌ است‌.
تشنج‌ بيش‌ از ۵ دقيقه‌ طول‌ كشيده‌ است‌.
بيمار دچار تشنج‌هاي‌ مكرر شده‌ است‌ و يا اين‌ تشنج‌، اولين‌ تشنج‌ او است‌.
بيمار هيچ‌ دليلي‌ براي‌ تشنج‌ خود نمي‌شناسد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 12:53  توسط امیری  | 

ورزش برای صرع مفید است

 

 

ورزش برای صرع مفید است

دكتر فرشاد قدیری در اولین همایش انجمن صرع در اصفهان گفت: برخلاف تصور عوام، ورزش برای بیماران مبتلا به صرع مفید است. بیماران مبتلا به صرع می توانند ورزشهایی از قبیل راهپیمایی را در برنامه روزانه زندگی خود بگنجانند و سپس به سایر ورزشها بپردازند. برخی افراد مبتلا به صرع به علت ترس از بروز حمله در حین فعالیت، از ورزش پرهیز می كنند. در حالی كه بروز حمله تشنج در موقع ورزش كردن نادر بوده و حتی فعالیت ورزشی می تواند خطر بروز تشنج را كاهش دهد.

این متخصص مغز و اعصاب افزود: برخی رشته های ورزشی از جمله ژیمناستیك، اسكی، هاكی، غواصی، شیرجه، سواركاری، ورزشهای هوایی و ورزشهای موتوری مانند اتومبیلرانی و موتورسواری به عنوان ورزشهای ممنوع برای بیماران مبتلا به صرع مطرح است ولی سایر ورزشها خطری برای آنان دربرندارد.

 

نوروفیدبک و بیش فعالی / کمبود توجه ADHD چگونه ADHD را درمان کنیم؟ نوروفیدبک آموزش انرژی در حملات هراس درمان اضطراب نوروفیدبک و اضطراب چگونه اضطراب را درمان کنم؟ نوروفیدبک و افسردگی  میگرن بسیار شدید نوروفیدبک در درمان افسردگی چگونه افسردگی را درمان کنم نوروفیدبک و دردهای مزمن نوروفیدبک در درمان دردهای مزمن چگونه دردهای مزمن را درمان کنم نوروفیدبک در اختلال وسواس فکری عملی   نوروفیدبک و  OCD  نوروفیدبک و درمان OCD نوروفیدبک در OCD نوروفیدبک و درمان اختلال وسواس فکری عملی نوروفیدبک و وسواس میگرن به خوبی کنترل نشده مواد مخدر ( افیونی ) نوروفیدبک و درمان وسواس نوروفیدبک در اختلالات خواب نوروفیدبک در درمان اختلالات خواب نوروفیدبک و    Sleep disregulation نوروفیدبک و خواب نوروفیدبک در فوبی  نوروفیدبک در درمان فوبی نوروفیدبک در درمان ترس نوروفیدبک و ترس    نوروفیدبک سیگار و نیکوتین  و اختلال استرس پس از سانحه نوروفیدبک و PTSD نوروفیدبک در درمان اختلال استرس پس از سانحه نوروفیدبک در درمان PTSD نوروفیدبک و اختلالات یادگیری نوروفیدبک در درمان اختلالات یادگیری نوروفیدبک در درمان Sleep disorder نوروفیدبک در درمان

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 12:37  توسط امیری  | 

مطالب قدیمی‌تر